Banjarmasin blank, redder in nood..
Gisteren in de namiddag, werd even wakker na m'n middagdoekkie, een verschrikkelijke plensbui.
Natte moesson maximalus, tropisch stormpje van wereld formaat!
De kamer blank (op eerste verdieping!!), homestay blank, maar vooral de straten en kelders hier in Banjarmasin blank..
Even eten, onmogelijk zonder de straten over te zwemmen..
Zekersss weten, een halve meter water in de straten..
Hmmm.. daar kwam hij aan, fietstaxi Henkie, een klap in de handen en daar stond hij voor ons te lachen.. het water reikte net niet tot zijn bakkie, hij bleek de redding te zijn.
Voor een redelijke prijs naar een plaats te eten.
Makanan Padang voor een van de laatste keren dit jaar.

Grappig..?
Onder het mom van pompen of verzuipen werden de kelders van een groot hotel leeggepompt, vier grote pompen aan het werk, brandweerstralen water op straat, de irronie.. om de hoek liep het water via de inrit net zo hard de kelders weer in..

M'n amandelen zijn nu trouwens al meer dan een week zo dik als stiereballen en komen bijna mijn keel uit!
Hoe lang duurt dit eigenlijk normaal, kan bijna niks eten en zelfs mijn eigen spug kan ik bijna niet doorslikken.
Operatie in Maleisie? Singapore?
Als het niet rap over gaat wel, waar betaal ik anders die veel te dure verzekering van ELVIA voor.

Zometeen even naar de moskee hier, groetje naar het west-noord-westen (vanaf Indonesie wel ja..!) de een na grootste moskee in Indonesie bezoeken en dan een klotok huren voor een paar uurtjes om een tochtje door de kanalen te maken hier..
Morgenochtend nog even naar de drijvende markt, ontbijtje pakken en een paar uur later het vliegtuig naar Pontianak..

Maar eerst... de pasar op!
De jeruks zien er verschrikkelijk goed uit en het is het seizoen voor de durian, niet dat ik dat ranzige apparaat naar binnen ga zitten werken, maar het blijft een mooie vrucht om te zien, shoppen voor slippers heeft trouwens de prio.
Ik loop nog steeds op mijn blote voeten (mijn voetmaat is hier niet widely available..).
Budget kerstkaartjes, ook een goeie, niet dat ik daar veel van ga versturen (krijg er waarschijnlijk zelf ook niet een!), maar opa en opoe en oma kan ik natuurlijk niet overslaan..

De groeten dobberend op de Barito..