Barefoot in Banjarmasin
Het is weer zover..
Aangekomen in Banjarmasin en de slippers begeven het weer, grote gaten onder de linker voorvoet, ellende..!
Net even naar de pasar baru hier waar ik het paar dat ik aanheb, vier maanden geleden heb gekocht..
M'n geld terug!
Hmmmm.. de "marktman" was hem er natuurlijk al tussenuit gepiept en had zijn zaakje al opgedoekt..
Barefoot dus..!

Goed.. vanochtend in Banjarmasin aangekomen, busreis van normaal een uurtje of veertien maar nu voor de verandering.. 18 uur.
Gistermiddag de veerpont naar Sebrang terminal in Samarinda genomen, daar een bussie gepakt richting Banjarmasin.
Eerst natuurlijk naar Bali-bak-pan/Balikpapan, veerpont naar de overkant..
Eerste problemen, zetten ze de bus klem tussen de wand van de boot (1 cm speling!) en een andere bus (1 cm speling!), dit is natuurlijk niet leuk in een Indonesische ekonomi bus en op een Indonesische veerboot (type Koreaanse snelbouw zonder enig oog voor veiligheid, veiligheid?)..
Hmmm... hoe eruit, blijf natuurlijk niet zitten met die lichte deining op zee!
Via het dak dan maar.. de chauffeur was niet tevreden, maar daar was ik ook niet van plan om bij op de koffie te gaan.

Over zijn kwaliteiten als chauffeur maar even niet te spreken, welke kwaliteiten..?
De bus heette; "Bintang Mas", dat is vrij vertaald ongeveer hetzelfde als "gouden sterretje" en laat dat nou het laatste zijn wat de chauffeur had... een gouden sterretje!
Hij trok de bus zo hard door de bochten en over de weg, dat ik nog geen 2 seconden op een bilhelft heb gezeten gedurende de 18 uren.
In plaats van een gouden sterretje (*..?) heeft de man volgens mij een trosje aardbeien onder z'n goud hangen!

Vanochtend tegen een uur of 07:30, kwamen we aan bij de busterminal zes aan (kilometerpaal zes..), we nemen een bemo richting centrum om daar in alle rust de Borneo homestay te betrekken -volgens de auteur van "No shitting in the toilet" het slechtste wat hij ooit heeft gezien..-.
Ging de bemo de verkeerde kant op...
Luissie moe, niks gezien, Kraai haar eerste keer in Banjarmasin geen idee wat de goeie kant was...
Maar na een kilometer of acht had dit lichtpuntje het wel door, na de eerste bordjes van het vliegveld gezien te hebben..
Return..!
Ik ben echt duidelijk geweest..
Hij deed de return, zette ons op een andere bemo en bood zijn excusses aan.. hmmmm, zo kan het dus ook.
Nieuwe bemo nieuwe kansen, centrum, stukkie lopen ennnnn de homestay kwam in zicht.
Ik geef toe... de entree van de homestay is niet echt uitnodigend, maar voor de rest kan het er prima mee door.
Morgen even touren door de kanalen en de drijvende markt en de derde alweer naar Pontianak, vliegend, laf.... lekker..!

Heb van de vorige keer trouwens mijn lesje geleerd en de nodige alcohol mee genomen..
Het was hier wel te krijgen (alcohol is verboden bij de wet in Banjarmasin!), maar dan betaal je direct "banyak knaken budget" prijzen!
Dus de arrack, tuak en bier zit in de rugzak, kan ik vanavond heerlijk onderuitgezakt in een lichte roes de stinkende Barito rivier bekijken.. ohhhh wat kan het leven soms mooi zijn!

Moeten weer gaan.. de pulp publicatie heeft weer "uitdagend" toegeslagen, ik zwak wat af...
Wordt rustiger, rustiger...
Kan al bijna weer naar huis, zonder gevaar op te leveren voor mijn directe omgeving...

Sampai jumpa..
Grusse aus Banjarmasin!

p.s. Ollie und Mark? Die zijn van de Banda eilanden afgeschopt nadat ze de lokale bloedzuigers (autoriteiten, heet dat in een nette term geloof ik..) probeerden te omzeilen en luchtflessen van de parelduikers hadden geleend..
Creatief, heel creatief..
De mssl..!