Burmees koopje!
De markt te Bagan, uitverkoop import batterijen uit de republiek China, vier stuks voor weinig!
Ik geloof dat Herr Sasso precies twee uur per paar batterijen naar muziek heeft kunnen luisteren, voor de prijs kan dat dan ook precies uit in vergelijking met duracell alkaline, alleen voor het milieu niet!

De boot moets vroeg genomen worden van Mandalay naar Bagan, vroeg, heel vroeg het hotel uit, de groeten van mijn favoriete becak/riksja/cyclo/bikewagon rijder!
Altijd bijzonder redelijke prijzen voor de ritjes van A naar B onder het genot van een vriendlijk gesprek..
Ik mis dat soort dingen wat in Thailand, geen vriendelijke lokale meer te vinden.. of toch..?

Bij de overgang van Koh Chang naar het vaste land, bij de haven, vriendelijke moeke's..
Alsof er geen toeristen kwamen zo vriendlijk, iets met palmsuiker, cocos en een bananeblad gekregen.. mijn lengte stond moeke wel aan, mij stond de attitude van moeke wel aan..
-Nee dit was niet in Myanmar, maar gisteren bij de haven net terug van Koh Chang op de vaste wal, Thailand dus!-

De boot naar de Bagan!
het kost allemaal een paar centen, maar het is natuurlijk een stuk beter dan de bus..
In den ochtend even de kaartjes kopen.. falang prijs = 16 $ p.p. voor nog een jaartje sponsoring van onderdrukking!
Tuurlijk had de ambtenaar belast met de kaartjes geen wisselgeld, dat mocht even duren allemaal, maar kreeg wel beleefd een stoel (dat mocht ook wel voor 16 $!)..
Is is allemaal goed gekomen en naar wat later bleek was de boot een goed alternatief voor de bus en zelfs voor zo'n schraper als ik waren de 16 $ "goed" besteed!
Tuurlijk is er een alternatief, de nachtboot!
Kaartjes laat je halen door een local en dan reis je voor nog geen twee "D" naar Bagan, je doet er iets langer over, maar d'r is meer gezelligheid, wat je niet echt kon zeggen van "onze" boot, bevolkt met fout wit vlees op zoek naar avontuur!
Onderweg en wat zielige door regen bedekte zonsopgang en hoopjes vriendelijke mensen in bootjes, weinig afval in de Irriwaddy en na een uur of -weet het niet meer..- kwamen de tempels die zoveel vierkante kilometers bedekken in zicht..
Tuurlijk werd de boot bevolt door het foute witte vlees direct bij de haven met de ticketoffice afgemeerd.
Betalen..! Toegang tot de Bagan, tien fucking $'s!
Nog niks gezien of de SLORC werd weer voor een volgend jaar in het zadel gehouden!

Paardetaxi..? Locale becak..? Nessie en Herr Sasso hadden liever de taxi naar Nyaung U, de prijs is hetzelfde.. afgestemd op de toerist!
We zoeken een guest-house, bekijken en nemen direct de eerste kamer, soebatten wat over de prijs en komen tot een overeenkomst..!
Ruzzzzzzt!
Het ging allemaal een beetje snel de afgelopen dagen en nemen ruzzzzzzt!

Sasso boekt diezelfde dag nog een ticket naar Yangon voor twee dagen later omdat hij anders lichtelijk in tijdnood komt en de busreis terug van Bagan naar Yangon eigenlijk liever vermijd, aangezien zijn enkel nog de size van een voetbal heeft, wat wel makkelijk is zodat we nog wat kunnen voetballen ook die avond..
Uittrap en Herr Stein speelt ook direct voor luid blerend publiek!

Die avond komen we na de maaltijd weer terug in het guest-house, Stein ligt nog uit te rusten van de voetbalwedstrijd op bed en wie zitten er ook in de "huiskamer" van het guest-house..?
Chris en Thalma!!
Twee reizigers op leeftijd, ik kwam ze tegen in het internet winkeltje in BKK, we kwamen ze ook tegen in Yangon (ze hadden die dag erop in Bangkok een vlucht eerder naar Yangon!) en hebben toen wat met ze gegeten en gedronken..
Chicken birjani met een max! En later in hun favorieten theehuis wat snacks en een foute butsen thee met melk.
Deze twee mensen van dik in de zestig en begin in de zeventig.. een leven lang de aarde rond!
Van liften -in de begin jaren '60- van Nederland naar India, via Iran, Pakistan enz., jaren in Afrika, Zuid Amerika, emigreren naar Zuid Afrika en Nieuw Zeeland waar ze nu een perminente residentie hebben en touren met een busje door Europa.. nu nog!!
Ik kan het er nog wel even over hebben, monster reizigers!
We hebben even bijgepraat en voor de avond daarop afgesproken voor het eten..

Die dag daarop was de Bagan aan de beurt, cultuur
De tien $'s moesten hun geld opbrengen en aangezien we (Nessie en ik! Stein met vliegtuig naar Yangon!) die dag daarop met de bus naar Inlee zouden gaan hadden we een dag om "alles" te zien..
Fiets in den morgen en "rammen" op Chinees staatsijzer!
Nyaug U, Old Bagan, New Bagan (leuk verhaal trouwens!), nog wat dorpjes, padjes in, of the road.. maar daar was de fiets niet echt op gebouwd, de fiets was eigenlijk nergens opgebouwd, heuvel af was net zo zwaar als normaal heuvel op, dus je begrijpt dat het met deze fiets -ondanks mijn onbestreden fiets-ros-kwaliteiten!- het niet mogelijk was het hele festijn in een dag te zien, of the road banden had het vehicle trouwens wel!
Ranzig en bezweet en een veel te duur drankje van Stein in een "trendy" tent (d'r waren ook Yanks aanwezig! waarom waren die niet zuhause stemmen toch..?) kwamen we terug bij het guest-house, nog een rondje langs het "busstation" voor een buskaartje de volgende ochtend naar Inlee..
Geen plaats!
Kom op man, d'r moet toch wel wat te regelen zijn..?
Toch plaats vrij, er is altijd wel wat te regelen! Twee kaartjes eerste klasse!
De volgende morgen vroeg oppikken voor het guest-house (nee.. het verschil tussen guest-house en hotel in Azie heb ik ook niet helemaal in de tas, vraag dus maar niet!)..

Die avond een etentje met Thalma, Chris en Stein van der partij.. afscheid van Stein nemen, onroerend natuurlijk!
Drie weken intens opgetrokken, regen op een tropisch eiland overleefd, oorlogswonden buiten de bus, hartverscheurend leed in Yangon, Mandalay beer bocht te Mandalay en cultuur te Bagan!
Knuffel en de groeten, die ochtend pakten wij de (kleine!) bus van een kleine acht uur naar Inlee!

Die ochtend precies op tijd -je kan lullen over de kwaliteit van de bussen in Myanmar maar ze waren tot nu toe altijd stipt op tijd!- de bus, de kleine bus, de kleine bus waar bijzonder veel mensen in gingen, die kleine overvolle bus die r twee keer zo lang over deed als men ons deed vermoeden om in Inlee te komen!
Prop.. prop, prop!
Onder het mom van d'r kan nog meer bij stroomt de bus vol nadat hij ons opgepikt heeft, ikzit naast een Duitser die dezelfde lengte als mij heeft, het lijden was ondraagelijk, wordt bus evert!!!
Hij was het met mij eens, ik had mijn knieen onder mijn kin geschoven, de Duister stond op zijn knieen, met z'n onderbenen onder zijn zit bank, waar dan weer een local op zat!
Tot de nok toe vol!
Geen acht uur, we waren net op de helft na acht uur!
Nog een reparatie van anderhalf uur, slechte wegen, bar slechte wegen, kotsende locals en stijve spieren!
Er zat geen vee in de bus, vee heft het goed in Myanmar, een veewagen in Nederland zo volgepropt is niet bevoegd om te rijden en helemaal niet met 30 graden celcius!
Dit alles op een eenbaans rij strook, vol hobbels, gaten en geestelijk gestoorde en blinde tegenliggers en een piloot -hij liet de bus af en toe vliegen!- die zwaar onder de yabba yabba zat!

In het donker ergens in de middle of nowere gedropt vlakbij Inlee (ben de precieze naam van het dorpje bij het meer even kwijt!) met een gretige "taxi" man om ons overal heen te brengen waar wij naartoe wouden..
Honderd Kyat per persoon en hij bracht ons naar het onderkomen gewenst!
Der Sasso is precies op tijd met de benenwagen vertrokken!
Deze busreis van de Bagan naar Inlee, zal als een van de ergsten (zoniet de ergste!) de geschiedenis van Luis' reizen ingaan!
Hel, zweet, bloed, klapperende tanden van m'n knieen die bij elke hobbel en bobbel mijn kaken raken en vooral veel tranen!
Daar zijn we dan en bij nacht was het dan nog niet eens mogelijk om te zien of dat alles (Inlee) de moeite waard was!
Maar... dat was het!... morgen meer, RSI in m'n vingertjes!

Net nog een mail van Herr Stein/Sasso/Snuffelaar, tuurlijk hadden wij het verschrikkelijk naar onze zin met hem, ondanks mijn temper, Sasso's temer en Nessie temper.. maar hee allee he, we blijven menskes!
Ik zal Herr Sasso binnenkort eens Koh Chang aanbevelen, hij zal het er naar zijn zin hebben, 't er rustig, je hebt er backpackers, bier en Thaise snollen, alles wat Sasso zoekt!
Zo nog even naar Wat Pho & de buddhamarkt via Tha Chang met de watertaxi, nog wat rommel terug naar the homelands versturen en verder de groeten uit Beng-Beng-Kock!
De grusse.. bis morgen!