Koh Maak of Koh Kuud..?
Morgen de ellende van Bangkok ontvluchten, nieuw hotel gevonden, het voor elk wat wils in BKK hotel!
Dichtbij alles van intresse in de stad en toch op redelijke afstand (te vermoeid om te lopen!)
van Khao Sarn!
Morgen dus naar de eilandjes bij Trat. eens kijken of er iets rustigs te vinden is in Thailand..
Koh Maak of Koh Kuud, eerst via Koh Chang, maar daar zal ik geen stuiver op inzetten.
Beetje eigenwijs?
Rust in Thailand..?
het is het proberen waard want we moeten vijf dagen wachten op het visum voor India.
Net wat achter tickets aangeweest.. Thais oplichtersvolk -geef m'n knaken nog liever weg aan de SLORC dan aan de Thai!-!
Vijf WERK!!! dagen wachten voor het visum, daar komt dan nog een weekend overheen, een Indiaase feestdag ('t is net Nederland) en een Thaise feestdag.. ik kom in totaal op negen dagen wachten, verbeter mij als 't niet zo is, heb wat problemen met getallen en dan vooral de nullen achter de prijs van het ticket, wat de Thai vragen voor een vlucht naar Bombay, Chennai of Bangalore..
Basterds!!
Morgen de weg naar Madalay, naar de gelijknamige song van de commercieele tiener ster Robbie W.
Kan niks beloven, hangt helemaal van de prijs van het internet af op de eilandjes van de Trat provincie -ik heb zo'n idee!-.

Wat ik nog wel over de zestien-urige reis (een lachertje vergeleken de "het moet acht uur duren maar het duurt lekker achttien uur, niks verkeerd verstaan!" reis van Bagan naar Inlee.. maar dat wisten wij toen nog niet!) van Yangon naar Mandalay wil zeggen is dat het niet al te best het Herr Stein ging, Herr Stein die op de helft van de reis (tussen 17:00 uur en 09:00 uur) volkomen versuft van de slaap uit de bus stapt tijdens een rustpauze (om de anderhalf uur, je kan overdrijven!) en zijn enkel dubbel ziet gaan..
Slaapdronken, verlamd van de pijn (Herr Stein z'n pijngrens is ongeveer dezelfde als van jouw nichtje van zes!) strompelt Herr naar mij toe..
Ik ondersteun hem en leg hem te ruste tegen een boom op een krukje, dapper draai ik een van mijn laatste shaggies uit het pakje en sta met m'n rug naar Herr Sasso/Stein/Steen toe..
Tik, tik, tik... een local (altijd bijzonder vriendelijk daar in Myanmar!) tikt mij op m'n schouder..., ik draai mij om en daar ligt Herr Stein voor pampes op de grond, stofhappend, ogen tollend in z'n kop, schuim op de mond en een tongetje dat er nogal eng uitzag..
Rabbies, dus vraag ik een speer om z'n hart te doorboren!
Neen! Der Herr ist flauwgevallen, ik dacht niet aan mond op mond en de locals kreeg ik ook niet zo gek..
Vier locals mij helpen Herr Stein bij z'n positieven te krijgen (dit heb ik nog nooit in Azie meegemaakt, locals die helpen, locals die oprecht bezorgd zijn.. hoe is het mogelijk..?), een man had het enorme ei (niet op z'n nek!) op zijn enkel al op gemerkt en klapte de enkel een keertje lekker dubbel, ik keek naar links en Stein was wieder daarbij!
Herr Stein altijd zo negetief tijdens de lange busreis van A naar B, was de nog acht uren te gaan, zo mak als een lam..
Morgen als de prijzen het toelaten... meer van dit alles!
Moi..!