The golden land
Busreis naar Madalay.. we zijn weer in Myanmar, de dagen voordat de staatsgreep genadeloos toesloeg en ons reisje afgelast moest worden..
-Live vanuit Koh Chang, Bhumidol z'n favoriete paradijsje!-
De zestien uur durige busreis viel dus bijzonder mee doordat Herr Stein z'n enkelbanden afscheurde (ik zal de bewijzen in Belanda opvragen!) en dus ook z'n stembanden doorsneed.
Tja.. wat moet ik er meer over vertellen, de airco werkte niet, de plaatsen waren te klein voor een vent van twee meter, iedereen liep te kotsen als in een Indonesische bus, elke anderhalf uur een "break" en vol met alleraardigste mensen..!

In den morgen.. Mandalay, Stein in lichte paniek, taxi -nicht mein idee!- naar een een of ander hotel..
De taxi..?
Maza type geweldig oud, type nergens in de boeken van Japans automerk terug te vinden, oldtimer..!
Garden hotel..?
Vol, nog een hotel.. plaats!
Douchen na de vermoeide rit, in m'n blote reet door de kamer (en m'n schijnt dikke Pietje!)..
Wat schijnt nou een doodnormale procedure in het hotel te zijn... inderdaad, dat het "hotel" personeel zomaar te pas en te onpas de kamer binnen komt lopen om alles wat naar de kloten is te repareren -en dat was nogal wat!-.
Na de contact van m'n blote leuter en bilnaad heb ik de "bell-boy" niet meer terug gezien!
De volgende dag -na wat kiekjes van mansion peacock- uitgechecked en naar het Royal Guesthouse vertrokken, niet ver daar vandaan..
Die avond, na wat rust, m'n eerste Mandalay beer gedronken, je zal het nog niet gratis in een trog gieten zo goor.. maar het is de ervaring die telt.
Rondje Manadaly, het fort was niet de bedoeling zei de bestuurder van de voor twee dagen gehuurde Mazda oldtimer, type onbekend (waarschijnlijk een geflopt model, gedumpd in Myanmar!).. boycot zei de man, gebouwd met slavenarbeid, drie dagen in de maand inleveren om voor de SLORC te werken..
Slaan we maar over, de buitenkant van het fort schijnt toch het mooiste van de 10 vierkante kilometers te zijn..
Mandalay hill, een handvol tempels (de entree op slinkse wijze vermijdend!), goud plakken op die dikke kop van de verlichtte, Houtsnijwerk (de Burmeense houtsnij kunstenaars zijn tot een bedroevend dieptepunt aangekomen, lang leve de toeristen smuck!), beeldhouwwerk, meer tempels -tempel Toos on tour!-, zonsondergang, jade markt, nacht markt, nog wat markten..

De volgende dag zouden we naar Ava, Amarapura en nog wat gaan..
Eerst maar naar Ava, de bootreis van 50 Kyat was opeens 500 Kyat en de entree was 10 $, het was allemaal niet de moeite waard..
De herstel/restauratie werkzaamheden van de Myanmarese zijn iet echt om over naar huis te schrijven.. ik kan slechts zeggen... beton en cement!
Via Amarapura terug naar Mandalay, teakbrug, afternoon tea met een klooster monniken en wat weverijen.., werkruimte 1, iedereen doet alles met de habnd en bij de volgende 9 fabriekjes staan allemaal machines -je kent dat wel, iedereen boerenlul stinkt erin en koopt echt zwaar overprijst "handwerk"-.
Herr Stein was inmiddels bij de dokter geweest, had foto's van zijn enkel laten maken en de dokter zijn salaris wat gespekt (Herr Stein heeft een bijzondere gewoonte om derde wereld dokters en ziekenhuizen te bezoeken!), geen breuk, hoopjes pillen.. elke procedure bij de derde wereld dokter is hetzelfde.. anti biotica, peniciline, hoopjes ibruprofen en nog wat zakjes onduidelijks met fel gekleurde pillen in verschillende diktes en grootes!

Die volgende ochtend vroeg zouden wij naar de Bagan gaan, via de Irriwaddy met de snelle boot.
De zwaar overprijsde SLORC tour van mandalay naar Pagan (Bagan) in een uurtje of 5/6..
Mocht de prijs van het internet het de komende dagen toelaten..
Bagan - Inlee - Yangon.. en alles daartussen!

Niet te vergeten te melden.. de reismoeheid, Thalma en Chris, Luis' Law en de passage to India!
Tot later!