Mijn zoon..
My Son, in den ochtend.. "the holy land".
Ik dacht, wij dachten dat het alleen een busreis naar My Son was, niets was minder waar!
Volgepropt in een bus met duizend-en-een andere blankies, tourleider d'r bij..
Kijk hier ben ik nou net niet naar op zoek, maar goed.. bij aankomst ga je gewoon je eigen weg, je knijpt ertussenuit!
Weer fout!

De man collecteerde (eerder kwam je de bus niet uit!) de entree in de bus en er was verder geen ontsnappen meer aan.. "ik ben beland in een georganiseerd tourtje!", mijn ergste nachtmerrie is waarheid geworden..
De goedkoopste van alle bussen, de avond van tevoren uitgezocht, tjezus!
How kon dit nou mogelijk zijn, maar.. het werd erger en erger!

De man belast met de "groep" (eng woord is dat: groep, lijkt op kudde!), bleef maar lullen over Cham, beautifull, lovely, nice en "group A" natuurlijk..
Tijd om een beetje te genieten was er niet!
Onderweg moest je nog opletten ook, omdat de achtergelaten kraters van ome Sam (let op, geen vriend van ome Ho!) behoorlijke nekbrekertjes zijn..
Tja.. onder het mom van; "If we can't beat/build them/it.. bomb or nuke 'em!", heeft ome Sam hier behoorlijk wat losgelaten, aan explosief materiaal!

My Son viel verder wat tegen, maar dat is alleen maar mijn mening, een beetje verwend de laatste tijd misschien..?
De mist, "de groep", de blatende gids en het enge gevoel van beland te zijn in een georganiseerde trip, deed waarschijnlijk ook niet echt veel goed.
Begon de "gids" alles nog een beetje te vergelijken met de Borobubur en de Angkor Wat.. hmmm.
Ook de info van de man was niet helemaal up-to-date!
Maar wat maakt dat de schaapjes uit, lezen doen ze toch niet en wat de tourleider zegt is onomstotelijk de waarheid (net als wat de krant en de t.v. spreekt!)..
Hum hum..

De terugweg was een verrassing.. stoppen met de bus, om, om.. over te stappen in een bootje -ik had ze al zien varen, volgehangen met videoapperatuur en camera's-.
Gelukkig werd er een maaltijd geserveerd (een van de vele verrassingen van die dag!), natuurlijk legde de boot aan bij een (veel te dure!) pottebakkerij en een houtsnijdersdorpje.. het feestje was nu helemaal compleet!
De ellende compleet, Luis & Nessie trekpop!

Van de boot af in Hoi An en direct naar m'n vaste budgetkroeg gerend, om mij vol te gooien met goedkoop ASIA bier, Bia Hoi.. 2000 VND per glas, dat is 0,10 Euro!
Na een Euro gespendeerd te hebben, voelde ik mij minder ellendig..
Heb samen met Nessie de bestelde kleding opgehaald (licht onder invloed, Nessie deed het woord!) en morgen hopen wij op de bus naar Hue (wieder trekpop..?) te zitten, laat Da Nang maar zitten, morgen via de Marmeren bergen en Shjina strand naar Hue vanwaar wij de trein naar Ha Noi (na eerst de GMZ en Vinh Moc aangedaan te hebben!) nemen..

Ga nu eerst even mijn laatste wanton (wonton, mag ook) noodle soeppie nemen en gooi d'r nog eens een Euro tegenaan om mijzelf gelukkiger te maken.

Mijn advies..? Ga lekker achter op een "moto" naar dat My Son en zorg dat je d'r voor zonsopgang bent, scheelt je de toegangsprijs en de ellende van die rondstruinende tourgroepjes die je uitzicht bederven!
Wees wijs en be the hell out of there voor 10:00 a.m., maar ga gerust voor de anderhalve $, 08:00 uur "pick up" en de geweldige gids die je alles kan vertellen!

Gaan! Wonton en Bia Hoi wacht!
Moimoi, tot morgen tot Hue!
Motormuis en Casual Claude..
(de kleding is af en het staat goed, per post naar huis, ik hoop dat vaders en moeders nog wat ruimte over hebben!)..