Het pianomeisje van Nha Trang
Ze zit om de hoek van de straat, dezelfde straat als het hotel staat..
Elke keer als ik erlangs loop zit zij te spelen, oefenen en oefenen en oefening baart kunst.
De nieuwe Wibby..?
Deze is voor het piano-meisje met de twee paardestaarten.

Vandaag een rustig dagje, elke dag een rustig dagje!
Vandaag naar het strand, rode ster strand..
Ook even rood gerecreeerd.

Even gekeken naar de bij elkaar geplakte blanken op de La Louisiana strandtent en de toko van een door, buitenlanders gerund duikclubje..

Daarna een rustig stukje van het strand opgezocht en het water ingesprongen..
Ik was als enige aan het zwemmen, zeker 25 graden, zo'n 4 kilometer schoon strand en de enige aan het zwemmen..?
Tjezus, ik zal diegene wel niet zijn die niet spoort, zeg het maar!

Om een uur of vier in de middag naar het treinstation gelopen, pagodaatje onderweg meegepakt en proberen een trein te regelen voor de 26 ste, hmmm..
Ten eerste was het een beetje moeilijk om mij daar verstaanbaar te maken en.. ach dat treinkaartje zit nog niet helemaal op de rails zeg maar!
Wat doen ze soms toch moeilijk..
Morgenochtend weer even proberen, heb toch niet echt weer zin om met tien-en-een-halve, door de Bever gesponsorde rugzakker, in een airco-bus van A naar B (Nha Trang - Hoi An) via de "bezienswaardigheden" vervoerd te worden!

Op de terugweg een leuk product uit de oorlog gezien, werd aangesproken door een cyclo-chauffeur voor een ritje (op zich niet bijzonder opmerkelijk!), toen ik mij omdraaide keek ik een afro-nammer -dit hoeft geen uitleg, toch?- aan van een jaar of 35, mij was het duidelijk.. een echte liefdesbaby!
Heb gewoon gelopen zoals normaal..

Terugweg.. oversteken.., maar half Nha Trang komt net terug van het werk, dus de brommertjes zijn in grote getallen op de weg -die ik moet oversteken!-.
Ik denk aan de, "shuffle", de oversteek-schuifel die het zo goed deed in Saigon, heel voorzichtig begin ik te lopen voetje voor voetje, alles gaat goed ondanks dat de brommers (geen auto's, alleen brommerzzz!) om mij heen scheren..
Dan.. word ik aangereden door een vrouw op een fiets, die van de andere kant komt!
Ik loop op een eenrichtingsweg!
Zij valt, ik val.. zij lacht dom en ik lach maar dom terug -de brommertjes scheren om ons heen!-, heeee.. welkom in Viet Nam!

Zo even een noodle soeppie en dan langs wat barretjes -gekke Kim, Zippo en de blauwe gecko- om eens wat rugzakkertjes te observeren in hun gedrag..
De t.v. hier staat zo hard dat ik niet eens na kan denken over wat ik type (lijkt mij een inkoppertje! geen excuus!), een Chineese soap, nagesynchroniseerd in het Vietnamees..
Deze moet wel goed zijn, want, "Miss in de leiding" hier zit in trance te kijken en er loopt iemand weg zonder te betalen..
Het geluid overstelpt in ieder geval het gekrijs, wat dat tering kind hier produceerd!
Toch nog een meevallertje!

Moimoi..