Charlie scheert door de straten..
Vanochtend vroeg van Phnom Pehn naar Saigon vertrokken..
Oh oh oh, wat een inleiding, kon het iets heftiger?
Busje boem, boem!
The road was a little bumpy!

Lokaal dishje onderweg en Moc Bai was in zicht!
Grenzen, stempeltjes halen, Cambodja geen probleem, maar de bureaucratische kontenlikkers aan Vietnamese zijde moesten wat moeilijk doen..
Maar liefst 2000 Dong (ding-dong!) voor een stempeltje..
Tuurlijk geen Dongies bij me, Dollars?
Ook goed, alleen klopte de koers van de man niet met de mijne..
Ik moet ook wel zeggen, dat ik vaak niet op een lijn lig met mensen waaraan ik geld wissel..
Dus Luisje repte wat woordjes..
Niet altijd goed, dan kan het namelijk iets langer duren!
En... een betere koers zat er ook niet meer in!

Bus weer in, maar die zat al vol, vol met neefjes -geen familie!- en op naar Saigon!
Net bij ome Ho aangekomen, huisje voor de nacht..
Straatje in, steegje door, muizengang linksaf, nog kleinere gang rechtsaf.. en ziedaar.. en geweldig onderkomen voor weinig!
Je moet wel door een piep-kleine huiskamer van een veel te grote Vietnamese familie, dan door de keuken en dan drie trapen omhoog over de smalste trap ooit door mij bewandeld..
Als een krab kom ik erop en eraf!
Mooi balkon, zometeen even een praatje maken met mijn buurman, zal m'n woordenboek alvast tevoorschijn halen!

Geweldig trouwens dat ik hier mag zijn.. op bezoek bij een klein maar groot volk dat Neerlands "trouwe" bondgenoot, dik 30 jaren geleden een geweldige les heeft gelezen!
V.C. al over the place!

Nu even een loempia happen!
Tot laters..
L & Ompong!