Lange dag..
Zal het eindeloze wachten bij bureau immigratie in Kuching en de geweldige politie (tuurlijk klopte er niks van het getypte rapport! op-e-te-nieuw!) maar even laten voor wat het is..
Je begrijpt dat dit natuurlijk niet in een uurtje geregeld was, een dag daar kon het net in gedaan worden, wat mij trouwens bijzonder meeviel!
Een speciale reispas voor R.M. 100 om van Kuching naar Kuala Lumpur te komen en een nieuw paspoort aan te vragen, voor de tickets een refund vragen bij de des betrefende vliegmaatschappijen en zo rap mogelijk een vlucht naar K.L. boeken..
Vanochtend vroeg weg van Kuching en we zitten alweer in K.L., verder geen problemen bij het inchecken en de immigratie.
K.L.I.A., de K.L.I.A. express, foto's maken op het station -mislukt! geld terug- taxi bij het centraal station naar de ambassade en.. ta-daaaaa, een klein stukje Nederland in Maleisie!
Maandag alles even afwikkelen en vrijdag het paspoort ophalen.
Morgen nog even de tweede verlenging van de verzekering betalen en alles is rond..
Wie zei dat reizen niet hard werken was..?

Volgens de politie en iedereen die er maar commentaar op wilde geven waren de daders Indonesiers, gevaarlijke illegalen die het land kwamen verzieken..
Mensen overal ter wereld hetzelfde, overal.. nooit in de eigen broekzak, altijd die van iemand anders!
Lang leve de zondebok..
Vanochtend op K.L. Internationa Airport werden er een stuk of 100 illegaal in Maleisie verblijvende Indonesiers afgevoerd terug naar hun heimaat..
Mensen op zoek naar een beter bestaan, niet allemaal slecht, niet allemaal fout, ook niet allemaal even lief maar gewoon op zoek naar een beter leven..
Onderbetaald bij een Maleische woekeraar (die grof geld verdienen en nooit veroordeeld worden!), slavenarbeid op de bouw, ongelukken.. op zoek naar een beter leven..

Gisteravond nog even een up-date en voor de derde keer in Maleisie... alles weg, niet terug te krijgen!
Terug naar het hotel, waar de Duitse kikker-kijker (bioloog 2 b) z'n snavel weer niet kon houden over de heen en weer springende amfibieen, stront en stront vervelend!
De hele dag over z'n proffesor, z'n kikkers in een potje (onder z'n bed!) en al het interssante wat hij niet allemaal heeft gedaan..
Het is de grootste low-life die ik ooit tot nu toe heb ontmoet, hij kan niet stoppen over zichzelf te lullen.. hou dat even vol, zonder wat te zeggen, maar na een tijdje begint de verveling hard.. heel hard toe te slaan!
Gelukkig kreeg hij gezelschap van Mrs. Fast-travel uit de V.S., die met het zelfde probleem kampt.
Mevrouw is proffesor in de litaretuur en de Engelse taal.. de mensen vergeten zoveel, alles moet snel, geen tijd..
Vlieg, flats, vlug.. Iban stam in het fotoboek en zurruck naar huis.
Ik had wat meer niveau verwacht, maar o.k. wie ben ik?
Gelukkig ben ik weg uit het strontvervelende "belezen" groepje en kan ik even kijken naar een nieuwe camera in K.L.
Eerst een naan, kippie tandoori en zo'n koppie thee die niet op thee lijkt en smaakt..
Hmmm.. thee dus!

Luis.. oer en oer verveeld!