SNATCH!
17:00 uur, lopen langs de Chinese tempel richting het Hilton (maak je niet druk, we lopen alleen die richting op!), voetpad wordt smal, ik loop achter Nessie, brommertje met dikke fatsige Maleier erop..
Snatch!
Bag weg!

Probeer eens te bellen in Maleisie, je credit card en bankpas blokkeren..
De korte arm der wet hier (ze hebben korte pootjes!) heb je verder geen reet -lijkt Belanda wel!-, bellen, waar te bellen.. anderhalf uur, ik herhaal.. anderhalf uur heeft het geduurd voordat ik mijn vaders aan de lijn kon krijgen..
Collect call, sorry sir not possible in Maylasia, telefoon.. heeft een kaart nodig (tuurlijk, winkels gesloten!), visitors information center.. what was in the bag?
Tjezus eikel lekker belangrijk, een te-le-foon, phone home.. aaaaarrggh!
Anderhalf uur later bij een gesjeesd hotel, zweten als een... Maleier natuurlijk!
Eindelijk, eindelijk!

Hmmm.. klein tegenslagje, net twee tickets voor Kuching - Miri (R.M. 356!) opgehaald, net ook de vlucht van Bander (Brunei) naar Bangkok (Thailand) verzet van de 28 ste naar de 23 ste (daar heb je hier ook je paspoort voor nodig, die zaten er dus ook in!)..
Tuurlijk maak je onderweg wel eens een foto met je digitale camera -s.d. card 56 mb-, allemaal in de tas, in de tas..
Een kleine verandering van de plannen, morgen naar Kuala Lumpur, de ambassade (kan ik weer wat Nederlands lullen en uitleggen) om een nieuw paspoort te halen, eerst even een tijdelijke pas halen (stempeltjes, stempeltjes).
Over stempeltjes gesproken, "de neuk!" paspoort pleite, hoe moet ik de kroost in de toekomst nu uitleggen waar papa allemaal wel niet geweest is zonder mijn geloofwaardigheid niet te verliezen..
Als er al wat uit te leggen valt met dat vergiet van mij wat te boek staat als geheugen.
Lang leve de Maleier op de brommer!
had er in een ander land wel wat begrip voor gehad, maar met de welvaart hier die sneller groeit dan dat ze het regenwoud om kunnen kappen -dat is heel snel bij de weg!-..
Hmmmm... ga d'r zo maar even een die er wat onguur en stoer uitziet van z'n tweewieler aftrappen, hard, heel hard het "recht" in eigen voet nemen..
Een Maleis zieltje kwetsen.

Politie.. aangifte, hmmm.. geen Engels, toeristen politie.. nog nooit zo'n beroerd proces verbaal gezien!
Voeten onder het bloed en onder de blaren.. je denkt toch niet dat ik stil ben blijven staan.. wel?
Rennen als een bezettene achter die teringleier aan, op de blote voeten -gaat wat moeilijk op slipperzzz!-, de basterd had geluk, erg veel geluk.. twee metertjes kwam ik tekort, twee kleine metertjes en ik had hem (hij was niet zo groot hoor!) om z'n zielige brommertje gevouwen!
Maar vier kilometer achter een brommertje aan rennen (hij was al op volle snelheid!), op je blote voeten gaat je niet in de koude kleren zitten..
Per ongeluk door glas, heet asfalt, kiezels -scherp!-, gras, beton, stoepranden, rennen, rennen, rennen!
De fucker, rode brommer, zwarte helm, Maleische apenkop, paars damestasje, mocht je hem zien, voer hem geen nootjes!
Spies hem anaal, steek de spies in de grond en laat de zwaartekracht z'n werk doen -en dan ben ik nog bijzonder tolerant, soepel zelfs!-.

We zijn trouwens in het altijd zo plezierige Kuching..
Morgen boven verwachting, in Kuala Lumpur (zie ik ook eens een ambassade van binnen), dicht bij Bangkok, moesten we toch naartoe..
Tot later, tot K.L.!

Luis & Nes

p.s. Wat tips; tas aan de schouder -nooit aan de schouder!-, een sterke draagriem over je hoofd, van de straatkant af en geen belangrijke spullen erin (die laat je in je hotel waar de geweldige hotelstaf ze kan stelen!).
Altijd bij.. de shotgun! Eerste schot wat mannelijk hagel en met de tweede (een lekkere slug, prop lood!) om het af te maken!
Mocht je missen, neem iets mee voor de lange afstand een 7,62 mm doet het goed!
Voor als hij nog mocht leven, iets van een pikhamertje of een flinke schroevendraaier, stalen neuzen doen ook wonderen!

Vergeet de busbendes niet.. Thailand?
Ahhhh.. ik hoef toch niet te vertellen dat een "money-belt" wel makkelijk is, maar probeer je camera daar eens in te krijgen..
Het zijn de momenten, de momenten.. 364 dagen, 23 uren en 59 seconden in het jaar denk je aan alles, maar dan dat ene moment, het ene moment.. snatch!
Alleen vind ik de stempletjes in het paspoort wel heel erg kut, zometeen moet ik deze onzin allemaal gaan teruglezen om te weten te komen waar ik, wij niet allemaal geweest ben/zijn!
Het fototoestel?
Tja.. moet zeggen dat er eigenlijk alleen foto's van Australie opstonden en ben er niet echt rouwig om dat we daar niet verder aan herinderd worden..