Stalag dreizehn
Gisteravond had ik er, na het ontvangen van mijn -eerste!- loonstrookje, al een baal van..
Een verschrikkelijke baal!
De "baas", zeg maar gereformeerde, hypocriete kankerlul, was even bij mij geweest..
De betaling.. kreeg 14 $ per uur, iets wat niet afgesproken was als ik hard zou werken, was de snelste en hardste werker uit het clubje van 13, zeven uur per dag in een hoek van 90 graden (lang leve de hernia!) als een yekko (handboek marinier) de kloten aardbeien planten erin planten, voor hetzelfde geld als het geweldige zooitje backpackers wat geen kut uit spookte..
Waar was nou die belofte, dat als je hard zou werken beter betaald zou krijgen..?
Hij deed hem af, met dat ik Vanessa zou subsidieeren, zij zou niet zo hard werken als ik, zeg maar op het zelfde tempo als de veel beter betaalde locals..
Weet je wat Len (de baas), krijg een hernia en een hartziekte!
Afspraak is afspraak!
Lang leve de loonslaaf in Australie, het zit niet echt in mij om weg te lopen, maar na weer een nacht in de vries koude op de grond (m'n luchtbed is ook nog eens lek, hiep hoi!), in m'n zomerslaapzak, en het loonstrookje (de prijs van het papier was duurder dan het bedrag wat er op stond!), dachten wij vanochtend..
de mazzel len, veel plezier met je gore kloten aardbeien plantage.

Len was met stomheid geslagen vanochtend en natuurlijk bijzonder teleurgesteld (kost de groep toch zeker twee uurtjes extra werk vandaag.. haha!), de domme boerenlul snapte er ook helemaal niks van..
Misschien moet hij maar eens nadenken, het zal 'em aan z'n reet roesten natuulijk, als die plantjes de grond maar ingaan..

Een voorman die elke avond vier pijnstillers neemt omdat de rugpijn niet te harden is (37 jaar, verdient 25 $ per uur!!!), de rest van de locals, zat tussen de 18 en 20 $ per uur en de hersenloze rugzakschaapjes moest goed gemotiveerd (echt waar, je moest nog motiveren ook waarom!) aan den arbeit voor 14 $, met uitzicht op meer, als je hard zo werken!

Faciliteiten.. non!
M'n rug verneuken voor 300 $ in de week, hmmm.. dat dacht ik niet!
Alle mensen die daar werkten, van rugzakkert tot lokale hill Billy, verkeren in grote geldnood (he.. wat gek dat iedereen het zo raar vond, dat wij nog genoeg in de knaken zitten en dit werk willen doen..?).
Platzakke rugzakkertjes, met hun laatste dollartjes gestrand op het aardbeien veld van Lennie (gereformeerd tot op het bot! Geen radio -only filth-, gospels en grapjes makend over de seizoenwerkers die hun rug naar de kloten hebben gewerkt voor zijn aarbeien veld!!)..
Locals die minder hersenen hebben dan de schapen aan de overkant van het aardbeien veld, platzak.. totalus!
De hele dag gekwebel over motorzagen (ook de vrouwen!), geld voor wat warmte en een volle koelkast..
Ik bedoel maar.. aarbeien en meloenen, voor de oenen die hun financieen niet op orde hebben!

Het goede nieuws is, dat het er stikte van de roos, ook levend!
Hop, hop, hop over het veld heen..
Neuk the strawberry!
Nu in Albany, vanochtend aangekomen..
Grappig stadje, morgen richting Esperance en dan naar Kalgoorlie..
Beetje beulen in de mijnen, daar schijn je wel voor harde arbeid betaald te krijgen!
Eerst zien dan geloven!

Kusje op m'n zere rug..
Groeten van Luis!
Met Nes natuurlijk..