zondag, april 04, 2004

Hoogst irritant!
Vanochtend na het "gratis" internetten.. uitchecken!
Komt de manager (ander woord voor lamlul in dit geval!), mij even vertellen dat internet niet gratis is..
He.. dat is niet volgens afspraak!
Gisteren.. -flashback..- "Room wis brekfasst ans internet for eeght dolla" (kamer met ontbijt en internet voor 8 dollar..), "De hele dag gratis internet?" "Ja! De hele dag gratis internet.."
Hmmmm..

Hoe te handelen..
A.) Met volle agressie de tent laveloos beuken, personeel afraggen en de kamer kapottrappen (dit was voor mij echt de meest geweldige optie!).
B.) Rustig blijven dom lachen, betalen en aftaaien..
C.) Lees optie B, maar dan zonder te betalen aftaaien..
D.) Heel rustig het probleem alles uit te leggen (meest verstandig, maar totaal nutteloos hier!) en alles wel dan niet betalen..
E.) Politie halen om te bemiddelen..

Ik kookte echt van woede, Nessie liep zelfs te trillen, ik kookte echt, al helemaal na die rare fratsen van gisteravond..
Wat je in Nederland zou doen -even voor de goede verstandhouding; D!- is hier, leuk om mee te beginnen, maar lost weinig op, net als optie "E" die echt totaal overbodig is..

ben rustig naar de kamer gegaan, heb m'n spullen gepakt, naar beneden, rekening gevraagd en dom en braaf (terug!) gelachen..
Ik kookte nog steeds van woede, het was een halve dollar (7900 VNDong) extra..
Ik heb gewoon de extra halve dollar betaald, onder een verschrikkelijke domme en brave lach..
Ik noem het een overwinning op mijzelf, koken van woede en toch iets doen wat ik normaal gesproken nooit zou doen..
Het is ook de laatste keer, ook al moet ik elke keer een contract opstellen voordat ik een hotel-kamer betreed!
Een halve dollar -nog zo'n ellendige dollar ook!-, het blijven principes..
Behandeld als een varken en nog genaaid ook.

Die halve dollar haal ik wel weer bij iemand anders terug (zeker een Vietnammert!) met rente natuurlijk..
Vandaag.. verder.. gewoon een leuke dag (moet natuurlijk niet de hele dag zwaar emotioneel rondlopen!), kaartje gehaald -gratis!- en wat rondgelopen naar plekken die interessant klinken..
Ik kom geloof ik weer bij Pagoda's terecht!
Vier a vijf uren rondgelopen, morgen wouden wij even naar het Mausoleum, Hanoi Hilton, Lenin park -vroeg!- en wat .... -ja.. die dingen ja!-.
Maar.. laat maandag voor kameraad Vietnamees nou een rust dag zijn, net als de: dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en het weekend..

Dat gaat morgen dus niet helemaal door..
Wat anders te doen?
In ieder geval naar het park, beetje Tai Chi-en met de opa's en oma's in de vroegte.
Sportschoentjes aan en rondjes draven door het park, geweldig trouwens hoe de lokale bevolking zich elke ochtend weer in het "zweet" werkt in de vroege ochtend..
-Op een enkeling na, die tot 15:00 uur in z'n pyjama blijft rondlopen/brommeren-
Mijn normale pas is nog sneller dan het hardloop tempo van jong en oud, maar het gaat om het idee!
Veel overgewicht zie je hier ook niet en dat is goed!

Ga maar weer eens, ga eten en drie keer de prijs betalen dan die eikel naast mij (de man is niks armer -financieel dan-, echt zielig is het dus niet! tja.. voor mij dan!)..
Soms voel ik mij echt een lul in Ha Noi, is de eerste en de laatste keer hier!
Ik leef niet als een god in Frankrijk, dus daar wens ik ook niet voor te betalen..

Kus van frustratie..
Als je op straat tegen zou komen, zou je iemand anders zien, dan je mij in zou beelden tijdens het lezen (lees jij dit? Ik zou mijn tijd beter besteden!) van dit (?).
Groeten uit GE-WEL-DIG, Ha Noi!
Moimoi..

p.s. Die paspoort-inlever-ijver van de hotelklerkjes staat mij ook niet zo aan, lullen als bruggenbouwer om die kostbare dure boekjes "op de man" te houden..
Zo kan ik natuurlijk nooit eens wegrennen zonder te betalen!
Het is gewoon hinderlijk, hou er niet zo van om als een klein kind behandeld te worden (alleen door moeders!), dat denken hier is echt helemaal uit den boze..
Het lijkt.. het lijkt.. de rest van de wereld wel!