Betel-kits en koffie-prut!
Vanochtend na het ontbijt wat rondgelopen door Ha Noi..
Ik had besteld: een baquette (je ontkomt er niet aan hier!), ei, een mixed fluit-shake (zo stond het op de kaart tenminste!) en een noodle soup met groente en pork..
De noodle soup was te ranzig voor woorden, rotte vissmaak en zeker geen varken in de soep!
Het broodje maakte goed..

Het rondje: eerst naar Hoa Lo (maison centrale), bij jouw misschien beter bekend als Hanoi Hilton..
Vlak bij, de moeite waard.
Tjeeeee.. wat waren de Fransen slecht voor de Vietnamezen en wat waren de Vietnamezen goed voor de Amerikanen, dit was een beetje de strekking van de teksten onder de foto's en de martelwerktuigen van de "French Secret Service"..
Beetje details dan maar, voordat je de draad kwijtraakt..
Maison centrale gebouwd door de Fransen voor de Vietnamezen die de koloniale uitbuiting zat waren.
Eigenlijk voor 450 gevangenen gebouwd, maar met een beetje drukken en opschuiven wist de koloniale onderdrukker er zo'n 2500 in te krijgen..
Na de schop onder de reet van de stokbroodetende, jeu de boullende eifeltorenbouwers, gebruikten de Vietnamezen de gevangenis voor de (voornamelijk) neergeschoten piloten van Amerikaans komaf.

Nee.. er was geen plaats voor George, want George zat nog op schoot bij Barbera, Sjors deed niet mee aan de Viet Nam oorlog wat op zich een goede zaak is..
Maar Sjors was alleen GEEN pacifist, Sjors was zich gewoon aan het drukken om de "plichten des lands" uit te voeren..
Voor mij ook allemaal shit hoor, maar dit zijn de termen waar die ranzige dienst weigeraar het altijd over heeft..

Maar goed.. Koppensneller apparaten, metalen boeien, pakjes voor de yankies en een halve barak, met een stuk muur..
De rest moest wijken voor het Singapore - Viet Nam, training center

Na Hoa Lo en cyclo genomen naar de "een pilaar pagoda" en vandaar doorgelopen naar het opgebaarde lijf van ome Ho, we waren tot onze spijt net te laat..
Het presidentieel paleis, het huis op palen, ome Ho's relic area..
Daarna lekker teruggelopen, het ligt hier allemaal niet zo ver uit elkaar..

Wat die Betelkits en koffieprut betekend..?
Ik loop het Hotel uit, flats-fluim.. een flinke kits rood-bruin sap over mijn geliefde slipper en tenen, grrrrrrr..
Maar als je dan naar links kijkt, zie je een opoe zonder tanden, lippen onder de rood, bruine rommel (bewijs!) naar je lachen en dan wordt het toch moeilijk om die aan de kapstok te hangen..
Maar.. als je na vijftien meter een bak hete koffieprut tegen je benen aan krijgt en twee straten verder een bak afval over mijn hoofd van drie hoog..
Grrrrr...
Toch wat lichte grommen!

Je gaat er in ieder geval niet dood aan een kits tegen je benen, iets anders.. het verkeer hier.
Total chaos!
Erger dan in Sai Gon, in andere landen kun je wel iets van een systeem herkennen, maar dit is totale onzin..
Het systeem hier is.. GAAN! TOETER! en rem op het allerlaatste moment, dit geld voor auto's, bussen en trucks (weinig op de weg!), maar ook voor brommers (veel!), fietsers en voetgangers.
Oversteken.. heel goed, de shuffle, blijf doorlopen als je bent begonnen!
Blijf doorlopen, anders is het over, gedaan.. je laatse stop!

Het knort en d'r zijn geen biggen in de buurt, ga nu dus even eten..
Groeten..
Spijker en Vanila!

p.s. Vanochtend, "gehoord" dat de grensovergang bij Dien Bien Phu, niet open is voor buitenlanders..
Gaan we toch even proberen!
Iets met schieten, niet schieten en missen, altijd een kans..