Seven days in Timor..
Moeten er eigenlijk negen zijn, kom je er overheen?
Vond de titel wel leuk..
Het visum is binnen, geen problemen, mensen bij de Indonesische ambassade waren zelfs wel aardig, wat ik niet van Hendry de eigenaar van het geweldige onderkomen kan zeggen!
Praten deed hij al niet met mij maar de sfeer begon nariger en nariger te worden..
Hij dacht namelijk dat wij dezelfde softdrugs intresse hadden als Ollie und Mark, de eikel!
's Avonds toen ik even de was deed met V punt en moest hoesten (ik haat airco!) kwam die Australische dickhead eraan en zou mij wel even de les lezen..
Dacht ik niet, kwam het nog bijna tot een handgemeen (gelukkig niet voor de dickhead!) en wou hij mij eruit zetten..
De volgende dag zijn V punt en ik vertrokken (volgens plan overigs, het visum was binnen!) terug naar west Timor.

Weer via de geweldige weg van Dili naar de grens met west Timor, Atapupu (place of all places..!).
Geen problemen met x-rozzen van de grens en direct door via Atambua, Niki Niki en Soe naar Kupang, waar wij gisteravond rond 20:00 uur aankwamen..

Jason had al kaartjes gehaald voor de boot naar Ambon die morgen vertrekt.
Pelni ekonomi, niet zo duur, wel een beetje basic, heel erg basic..!
Het is maar 26 uurtjes, dus het valt allemaal wel mee.
Ben benieuwd hoe Ambon en de rest van de Molukken eruit zien na de jaartjes van geweld..
De return na elf jaar, morgen richting Ambon..
Hoe langer je hier blijft, hoe meer je wilt zien trouwens.

.."Ich bin ein Berliner.."
Whoopi natuurlijk!
Tsssss..

Grusse Louis & Ompong..