En zo doooor..
Na het verlaten van San Giegel (beter bekend als Senggigi), met de bemo naar Ampenan, vandaar overstappen op de bemo naar Bertais (busstation net buiten Cakranegara).
Daar begon de eerste ellende, een zorgvuldig voorbereide ogegeneerde "tasjes" (rugsack!) roof!
Trappen wij natuurlijk niet meer in, maar de poging tot, was wat mij bijzonder stoorde!
De "belangstellende" low-lifejes hielden mij en Ompong aan de praat en nummer drie probeerde in mijn belangrijkste tas te graaien, heb hem maar een flinke knipoog gegeven en alsof hij gedachten kon lezen nam zijn handje de terugtocht aan..
Heel verstandig!

Bertais (Lombok)..
Busstation, hectisch zoals altijd, maar de bus naar Bima (Sumbawa) stond al klaar, weinig problemen verder..
Veertien uurtjes naar Bima en nog een uurtje naar Sape (haven voor de veerboot naar L'Bajo, Flores).
Bij het overstappen van Bima op de bus naar Sape ging het weer mis..
Heksenketel!
Busje was iets te klein, chaos, disorderrrr..!
Wel heel irritante localtjes met tattootjes die sigaretten aan het bietsen waren, niet eens bietsen meer..
Plaatsje te pakken, dertiende wereldwonder, ik bovenop de versnelling en Ompong op een kratje naast de deur.

Sape!
Na een lekke band, een kapotte versnelling en een stel Fransen zonder hun paspoort..
Nog twee uurtjes over voor de boot, mooi!
Kaartje kopen, havenbelasting betalen, acceptabel opgelicht (0,04 Euro!), opgelichtte geld weer teruggehaald (0,04 Euro!) en de boot betreden..

Acht uurtjes op een rokende en stinkende ferry, voordat wij in Labuhanbajo (Flores) aankwamen..
Hotel betrokken, was ietsje duurder geworden dan vorig jaar, ze hadden namelijk nieuwe hutjes neergezet en die moesten natuurlijk betaald worden (zo werd het ook letterlijk gezegd!)..

Van..... Labuhanbajo met de bus, via Ruteng naar Bajawa (Bajawat..?) en daar zijn wij wild primitieve volksstammetjes gaan bekijken, geweldig!
Oma en opa zwaar aan de betelnoot en de kindertjes lekker in de weer met een parang.
Een hele gezellige familie..

De volgende dag van Bajawa (dit is allemaal nog op Flores..) met de bus naar Moni, via Ende.
In Moni kun je namelijk drie verschillend gekleurde berg meertjes zien, hoog Ooooeeeee en Aaaaahhh gehalte.
Die wij dan ook de volgende ochtend hebben bekeken.
Daarna nog even badderen in de hete bronnetjes en "of we go" 2 Maumere...

Daar zitten wij nu dus te wachten totdat de boot naar Kupang (west Timor) vertrekt!
Zijn wij eventjes laf geweest, vanaf Bajawa hebben we samen mit der Ollie und der Mark ein grosse pkw gemietet..

Ollie is een doorgedraaide Indonesisch brabbelende Duitse "duik-instructeur" (zijn ze allemaal!) met een mid-life crisis, die 130 passievruchtjes bij zich heeft, die hij te pas en te onpas naar binnen propt..

Zijn wederhelft is Mark, een opgeschoten pubertje met net een baard in z'n keel, die na het afronden van zijn middelbare school hopeloos op zoek is naar zichzelf en volgens mij dolverliefd is op Ollie (wederzijds!)..

Het excuus voor het huren van een busje is dat... het bijna even duur was als de busreis..
Konden we ook nog even wat foto's maken!
Viel even tegen als je de drie meertjes wil klikken en de batterijen van je toestel begeven het!

Kelimutu... een meertje voor de jongkies, een meertje voor de oudjes en het zwarte meertje voor de stouterds..
Waar kom jij..?
Ik ga gewoon in rook op, heeft m'n vader beslist toen ik jong was..
Nee, heb ik geen problemen mee!
Zondag naar Kupang (west Timor), bootje vertrekt hier (Maumere, Flores) om 16:00 uur..
Daar zien we verder, visum verlengen is prio 1!

Grusse..
Luizzz & Ompong (auch von Ollie und Mark..!)