Kerapan sapi..
maandag de 22 ste van Surabaya naar Kamal (Madura) met de veerboot, direct de bus (biasha natuurlijk!) naar Sumenep genomen en daar kwamen we dan ook vijf uurtjes later aan, de buschauffeur crosste heel beheerst.
Niet in levensgevaar gekomen..
Na de hinderlaag van becak chauffeurs bij het uitstappen van de bus gewoon naar het centrum gelopen, kilometertje of drie, schat ik, maar zit er regelmatig enkele kilometerkes naast.
Een "rusthuis" gezocht en betrokken..
Ruzzzzzt..!
Tijd.. voor de kerapan sapi, twee stieren, 100 meter slagveld, arrack, rauwe eieren, een houten span en een licht ventje met een stuk rotan, rammen met die handel!
Yeeehaaaaaa..!

Volgende ochtend richting kraton en museum, kregen we te horen dat de veerboot van kalianget (oost Madura) naar Jangkar (oost Java), niet op de woensdag gaat en aangezien ik/wij de 25 ste op Bali moeten zijn voor de grote herbevoorrading, moesten we heel rap onze spullen pakken om de veerboot van 14:00 uur diezelfde dag te halen..
Gehaald, gelukt..!
Met een dwaas achter het stuur van de opelet richting de haven, tuurlijk dat de man geen wisselgeld terughad en toen ik gepast wou betalen moest hij weer het dubbele hebben.. dacht het niet!
De boot vertrok... nee natuurlijk niet op tijd, dit is Indonesie..
Maar een kwartier te vroeg, eerder vertrekken in Indonesie?
Niet vaker mee gemaakt!
veerboot van madura naar Java, zes uur kermis met waterhappen... stormde een beetje.
Geen problemen verder, beetje vrienden maken op de boot, veilig aangekomen in de "haven" van Jangkar.
Van Jangkar met de becak naar Asembagus (ligt aan de weg die naar Ketapang -haven Java naar Bali- leidt), tujuh kilometertjes stompen voor die man, werken voor je geld!
Van Asembagus de bus naar Ketapang (Java) genomen en daar met de boot over naar Gilimanuk (Bali).
Daar dan de bus genomen naar Denpasar en van Denpaser met.... de taxi (kon echt niet anders!) naar; place of al places, de backpacker bedevaarts plaats...
natuurlijk kreeg ik het weer aan de stok met de taxi chauffeurs die de hele trukendoos opentrokken om mijn portomoneetje leeg te krijgen..
Ik ga dan altijd eerst even rustig zitten, neem een hete thee met veel teveel suiker (niet om gevraagd maar dat is standaard hier!) en dan luister ik even; hiernaar!
Zo dat lucht op, dan weer rationeel denken en een normale prijs krijgen!
Ik had deze keer een taxi chauffeur over de zeik, het deed mij allemaal heel goed!
Bali.. hiep hoi, niet mijn favoriete plaats, maar goed ik ben dan ook alleen maar op doorreis en wacht op de grote herbevoorrading!
Wel even schrikken van alle extra kosten (voor de luxe hier natuurlijk, NOT!), je zou denken dat na die bom van vorig jaar de prijzen watn aar beneden zouden zijn gegaan in verband met concurrentie om de toeristjes die wel gekomen zijn... dit is Indonesie, alles is duurder dan vorig jaar!
Moet gaan... want niet alleen de kamer en het eten is duurder, ook de prijs van het internet is verviervoudigd!
Nee... de kwaliteit is alleen maar slechter geworden.
Mijn drol ligt nu al zeker 10 uur in de pot te dobberren, spoelt niet weg...

Sampai jumpa..
Kembali boontjezzz!