Slippertjes schreiden verder .. fourty k's on flip flops !!
Zondagavond 11 mei, 19:50 uur, bloed in de slippers...
Was die dag om 13:35 uur vertrokken uit Bukittinggi, 12 kilo op de rug, 5 kilo op de buik en voor twee kilo aan keris in wissellend mijn rechter en mijn linkerhand.
Met een beetje natte vingerwerk was ik -zelf!- tot de conclusie gekomen dat het ongeveer 29 kilometer moest zijn...
Hmmmm, jaja!
Mensen rijden langs.. vragen; "mau ke mana?".. "ke Maninjau!" antwoord ik, iedereen lachen (de rit kost 0,50 Euro! waarom dus lopen?), kan niet! Onmogelijk!
Route was echt geweldig! Jachtpartij onderweg.. over zo'n drie kilometer weg, allemaal honden.
Achter wilde varkens aan, behoorlijke jetsers!
Er kwam eentje over de weg rennen -met zes honden in zijn nekvel!!- tsejsus wat een monster!
Heuveltje op, heuveltje neer... een keer of vier!
Om een uur of 17:45 was ik bij de.. "44 verschrikkelijke haarspeldbochten", waarschijnlijk het gevaarlijkste stukje weg ter wereld (stel je voor; eigenlijk alleen maar, allejezus slechte auto's, bussen en trucks! op 1000 meter loodrecht naar beneden met 44 -over de 44 of 43? valt te discussieren!!- haarspeld bochten, in een land waar je rijbewijs te krijgen is bij de groenteboer!).
Vanaf daarboven kijk je zo op het meer... Maninjau!
Pfff.. het zit erop dacht ik, nog even naar beneden, heb nog een uurtje en dan word het donker, haal ik makkelijk!
Fout!!!
Ik heb bijna nog een half uur naar beneden in het donker moeten lopen!
Steil, glad, op slippers.. slip, slip!, zonder licht...
En als je denkt dat je alles gehad hebt... kuddes/hordes/roedels... wilde apen!!
Normaal, door iedereen gevoerd... niet door mij natuurlijk, ze werden licht agressief.. probleempje!
Maar er was bamboo (?!) in de buurt, snel een stuk afgebroken en mij een weg door die helse duivels heengevochten!
Beneden bij het meer aangekomen, moest ik nog maar een kilometertje of vier, maar zoals je weet wegen de laatste...
Onderweg had het natuurlijk ook een paar keer maximaal geregend (tuurlijk, alles zat natuurlijk mee!!)...
Dus daar kwam ik aan... bij Maransy guesthouse... helemaal nat van de regen/zweet, uitgehongerd, leip gevormde schoudertjes en...
hele rare voetjes!
Door de regen was de eeltlaag week geworden en was dus gaan schuiven... heel apart!
Buiten de bloed en andere blaartjes om natuurlijk!
Maar ik moet zeggen het viel mee, voor 40 km... viel heel erg mee!
Dat word binnenkort (haha!!?!) de vierdaagse van Nijmegen op slippers!

Er was een tijd dat ik voor dit soort activiteiten betaald kreeg..
Die tijd is niet meer!
Niet gegeten 's ochtends en 's middags, wou even kijken of dat vol te houden was, met twee keer 'sweet tea' dus prima!
Het werkt allemaal, het werkt!
Ben diezelfde avond nog om een uur of tien naar de hete bron gelopen en heb daar een uur of twee in lopen weken..
Dat was lekker!
Daarna nog even "koud?!" gezwommen in het meer... tsejsusss, de beste dingen in het leven zijn voor niks!

Onderweg! Tja nog iets opmerkelijks "gespot"..
Een hoogtepuntje toch wel! Ik liep daar moederziel alleen richting Maninjau... loop langs een bamboo (?!) bos, enorme "pijpen"!
Wat glibbert daar even over de weg heen?
Ja.. een cobra! Zo maar.. een meter of drie voor mij, bleef even liggen, richtte zich op, keek mij even aan (keek terug natuurlijk!) en vervolgde zijn "pad"... ik ook trouwens want ik had nog een paar kilometerzzz voor de boeg!
Maak je niet druk vaders, maak je niet druk!
Waar wel druk om maken?
Wat dacht je van al die hersenlozen hier achter het stuur!
Vallende kokosnoten? Vallende kokosnoten, ja!
Verkeersdoden en doden door "vallend kokos" zijn een stuk aannemelijker dan gebeten worden door een slag...
Mooi toch.. zo even een klein onderonsje met al dat moois van moederke natuur.. ??

Vandaag dus weer in Bukittinggi aangekomen..
Wel met de bus!
Anderhalf uur deed de bus erover, in de terminal bis direct een buskaartje voor Bengkulu gekocht!
Dat word de langste busreis op Sumatera -tussen de 22 rn 26 uur haha!-, met lokale bus welteverstaan!
Geen airco, geen vering, geen rem... ennnn waarschijnlijk ook geen motor!
Maaaaar... wel lekker goedkoop! Haha!!
Het was niet mogelijk om van Maninjau direct naar Padang en Bengkulu te gaan... hmm, jammer!
Heb een goed en goedkoop kamertje gevonden (nog steeds budget!!), ga nu even foto's ontwikkellen en mij mentaal op de busreis van zo'n 24 uur voorbereiden!
Vrijdag de 16 de ga ik weg!
Vlak voor de vakantie hier, die is van 18 t/m 22 mei en dan is het hier druk! En als ik ergens een hekel aan heb...
Inderdaad drukte!
Rap naar Bengkulu dus... even de Rafflessia bekijken (cultuurbarbaar!!), dat had ik al een keer verzaakt en dan naar Krui.


Rood! Bloedrood.. !!
Gapende wonden.. !!
De "herstellende" slipperrr ..