Masakan Padang ..
O.k. daar gaat ie dan...
Vanochtend met "het opeletje?!" naar Koto Baru, geen probleem, lokale prijs, aangekomen aldaar...
Entree voor de berg 10.000 Rp. (ongeveer 1,00 Euro), maar dit was ook al bekend, geen verrassingen tot nu toe.
Maar... mocht de berg niet op zonder gids (huh??) en ten tweede is het nu helemaal niet de bedoeling om de berg op te gaan... er heerst namelijk nog de natte moeson, regentijd dus!
Die is een maandje verplaatst!
Lang leve het broeikas-effect!!!
En.. ehhh, de Kerinci.. no chance!
Die "parkwachter" liet mij even de krant van vandaag zien, een stukje over overstromingen in de provincie Jambi -tot heuphoogte, voor mij kniehoogte!-, inderdaad ja.. de Kerinci ligt in de provincie Jambi!
Tsejsusss... dit hadden ze mij ook wel in B'tinggi kunnen vertellen!
Maar dan had ik natuurlijk Koto Baru niet gezien, home of the Kerbauw (buffel) races...
Morgen dus naar Danau Maninjau, lopend!
Ik schat een uurtje of zeven, locals denken dat ik niet helemaal lekker ben!
Maar dat is wel bekend dacht ik zo...
Ik was vandaag op zoek naar een stuk bamboo (waarom? heel verhaal, te lang om uit te leggen!), dus een van mijn lokale vrienden hier, wou mij daar wel mee helpen.
Op bezoek dus... eerst zijn tante, oom, vader, moeder, broer 1, broer 2, broer 3 -o.k. je begrijpt waar ik naartoe wil!-, zusje 1 t/m 4, neefjes, nichtjes, opa, oma...... hmmmm, ik zat er dus wel een tijdje!
Totdat het te donker was om de bamboo -heel verhaal!- uit te zoeken!
Morgen weer proberen...
Maar dat blijft altijd leuk om bij mensen thuis uitgenodigd te worden, halen ze alles uit de kast om het een beetje naar je zin te maken!
Nee... helaas geen bier!
Ik kom er net vandaan, geweldig als ze nog koken op hout, vroeger weleens een vuurtje gestookt?
Zo ruik ik nu dus! Maar blijft gezellig...

Voor ik even op bezoek ging, ben ik -natuurlijk- even gaan eten...
Simpang Raya, een plaatselijke Padang-food tent!
Masakan Padang... pedas of pedis, wat jij wilt! Heet in ieder geval!!!
Ik zal het even in het kort uitleggen wat dit is; Padang-eten is zoiets als het snelste fast-food op deze aarde.
Je gaat zitten en krijgt direct zo'n 15 schaaltjes met eten (een hele kunst hoe ze dit rondsjouwen!), een groot bord rijst, een kommetje met water (om je handen te wassen!) en een glas met lauw water of mierzoete thee -dit tegen het brandende gevoel in heel je lijf na het eten-.
Vijftien verschillende gerechten dus, je betaald wat je eet, saus proeven mag kosteloos.
Ik ga dus rustig zitten, krijg al het lekkers voor mij, was mijn handen (oppassen voor het duimpje!), drink een slok water pak een eitje, groenten en rendang (rundvlees zo'n zes uren in gekookt met cocosmelk en heel veel rode pepertjes! pedas/pedis dus!) en begin het rustig met de rechterhand -natuurlijk!- op te eten...
Klaar.. afrekenen 0,70 Euro en even een banaantje eten.
Komt er een club beverbroeken binnen... pfffff...
Ik zou zo zeggen durf je even in te lezen voordat je dit soort eetgelegenheden bezoekt, of vraag hoe het werkt!
Moet ik allemaal uitleggen wat er gebeurde;... bestek hebben ze niet dus zeik daar dan ook niet over, dat water is warm om de pepers te compenseren (zoete thee, witte rijst en lauw water helpt!-koud bier en frisdrank NIET!!!), zeik daar dus niet over!
Nee ze hebben geen kaart, je betaald wat je eet!
Als je iets niet lust (die lui lusten niks!!!) en je eet ervan dan moet je dat betalen (alleen de saus mag je proeven!), want dat kunnen ze niet meer verkopen...
Ach, een verschrikkelijk gezeik daar!
Ben opgestaan en heb er wat van gezegd!
A-sociaal en vooral verschrikkelijk dom!
Ik kon voor het eerst gewoon Nederlands praten, want..... een keer raden waar ze vandaan kwamen?

Liep net nog even langs ze... de "bijpratende beverbroekjes met hun blije belevenissen"...
Er is een KFC hier, blijf daar dan!

Even uit m'n slipperrr.. geschoten !!
Ik slipperrr al weer verder ...