De foto's komen ...
Slechts een kwestie van tijd!
Aangezien ik nog uit een andere tijd stam -oertijd?!-, ehhuh.. ja, dat is voor de coca cola generatie!
En dus verzuimd heb een digitale camera mee te nemen, krijg je allemaal complexe situaties.
Moet de "snuffelaar" mijn foto's eerst mee nemen van Thailand naar Belanda, dan moet er een hele bijeenkomst in Rotterdam verzorgd worden!
Daar moeten dan onder het genot van alcohol de foto's uitgezocht worden zie: (07-05-03-12:25 uur).......!!!
En dan pas kan "the Bushmaster" de boel scannen en..... nou ja de rest laat zich raden!

Vandaag: wachten op de berg! Het zit er vanavond waarschijnlijk niet in, regen!
Vandaag final tawarren over de keris..
Done.. deal!
Direct daarna weer de jungle in (ben gek op de jungle, niet weg te slaan daar!) richting Kota Gadang, weg is nu bekend!
Wie kom ik tegen?
De man, de man die mij .... urenlang door de teringzooi heeft laten waden, de alternatieve route naar Kota Gadang zeg maar!
Of ik even wat geld wou betalen voor de "touristische tour!!" (dit was gewoon een vent die mij achtervolgde toen ik naar Kota Gadang liep en mij van het pad af nam de jungle in, lees 6 mei -laatste stuk!-) ... hij heeft weer moeten rennen!

Maar goed ik liep dus weer naar Kota Gadang (ik meld dit wel heeeel vaak!!), liep er weer een vent met mij mee -direct verteld dat ik niet van plan was om daarvoor te betalen!-.
Ligt er een dode slang naast de weg, vraag ik; "Wat voor slang is dat?" hij; "Een rijstveld-slang", logisch natuurlijk want hij lag naast een rijstveld!
Dit had ik zelf ook kunnen verzinnen!
Vraag ik; "Is die gevaarlijk?" hij; "Nee... helemaal niet!"
Tien minuten later... kruipt er een slang over de weg... inderdaad ja! Een dezelfde slang, maar dan levend natuurlijk!
Die vent rennen als een idioot, alsof de duivel hem achterna zat!
Ik als getraind jungle-worrior natuurlijk (ehhh.. Kenya 1999!!), weet daar prima mee om te gaan, heb altijd geleerd; niet bewegen, gaat vanzelf weg! Niet dus!!!
Probleempje... ging na een ommetje tussen mijn voeten (slipperssss!) de rijstvelden weer in!
Hij was toch niet gevaarlijk!
Zei de man...... die heel hard wegliep!
Tidak apa apa ... dus!
Ja, het wachten is totdat ik die tering heuvel op kan! Kan ik eindelijk naar Danau Maninjau toe, veel relaxter, lekker zwemmen in het meer.
Merapi, gunung Merapi (2895 meter) is trouwens een testje voor gunung Kerinci (iets in de 4850 meter), twee dagen up, anderhalve dag down...
Na Danau Maninjau ga ik dan ook richting gunung Kerinci, na de beklimming (een troost na gunung Leuser!) ga ik even ontspannen aan het strand van Krui (tussen Bengkulu en Bander Lampung) en daarna richting jakarta met de bus-veerboot-trein!
Ga nu even eten!
Honge.... ehhh trek!

Groeten!
De slijtende slipperrr ... !!

P.S. Slippers zijn bijna weer aan vervanging toe, gaat rap!