Soberheid..
Binnenkort mag ik mij verheugen op het feit, dat ik, 33 jaren op deze aardbol verblijf..
Hiep, hiep.., hoera hoera hoera!
Ik verwacht geen geschenken, gezang of onnodig gebral wat gebruikelijk is tijdens dit soort ceremonies.
Als je er al lucht van gekregen hebt (ouders, zusje en vrouw fop je niet!), je bent -zoals altijd!- welkom, voor een bierke of een koffie/thee/roosvicee maar verwacht geen taart, worst, ham met augurk of slingers..
Soberheid!
Alweer een jaar minder te leven.., er is altijd wel een reden tot een feestje, maar aangezien ik nog steeds niet in Trinidad en Tobego (of Indonesië, Nieuw Zeeland) woon, voor mij nog niet!

Maar... er is hoop, er is altijd hoop!
Bij het aanbranden van de billen in de zon, het eten van nasi, ikan, telor (3 maal daags!), het schijten in de vloedlijn bij ontbreken van toilet (zie strand op foto, links aflopen), en een hut van natuurlijke materialen vlakbij de prahu die hier op het strand ligt.., dan, dan vier ik elke dag, elke dag, elke dag verjaardag, maar zonder taart en met nasi, ikan, telor en een bir besar (dingin, helaas niet mogelijk, er is niet eens ijs om de vis te koelen, maar beleef het moment!).
Alleen ben ik (niet!!!) bang dat er niemand komt, omdat de afstand zo goed als onoverbrugbaar is, een lange 14 uur durende vlucht op een stad in Azië, dan overstappen op een andere vlucht van zo'n 3 a 4 uur, dan de veerboot van twee dagen, dan aankomen in een stad waar de gemoederen bijzonder hoog oplopen (kapmessen, speren, maar ook modern wapentuig wordt veelvuldig onder de naam van god/allah gebruikt!).
Meer dan eens is deze stad gesloten voor "toeristen", de U.N. is aanwezig met een zielig postje en zonder man/daadkracht, het is immers een onbelangrijke uithoek waar we het over hebben!
Dan neem je local vervoer en zit je zo'n 5 uren ingepakt tussen de altijd vriendelijke locals (mits er geen uitbarsting van geweld is!) dan stop je bij de haven en wacht je op het veerbootje naar het eiland en vaartocht van 4 uren, waarbij je langs een ander eiland komt waar de mensen niet in harmonie samenleven met de mensen op "mijn" eiland!
Schoten wisselingen en het rammen van de veerboot is niet ongebruikelijk.., als de veerboot al vertrekt, dat doet hij namelijk 1 x daags, als de boot vol zit en dat kan op elk moment van de dag zijn, dat weten de locals uit intuïtie en daar kan ook niemand een zinnige uitspraak over doen..
Dan.., mocht je aankomen (er is een reeele kans dat dit niet gebeurt en dat zal je na lezen van bovenstaand zeker begrijpen!) bij het..., neen er is geen haventje, 200 meter door het water waden naar de wal en dan een local busje nemen, wederom volgepakt met mensch und tier..
Afgezet en uitgeput kom je aan in het paradijs, waar mijn naam "ome Loekie" is waar rond 07:00 uur en 17:00 uur de kleine kinderen onder leiding van een tiener de grootste lol hebben in het water, de zee en het strand (op rechts, want op links wordt gescheten!)..
Daar vier ik elke dag, mijn verjaardag, net zo sober als hier, maar met veel meer plezier..
De reis zal voor velen gelukkig te ver en vermoeiend zijn, en de weinigen die het proberen zullen ongetwijfeld geveld worden door zware diaree, schotwonden, hakwonden, malaria, knokkelkoorts, reismoeheid..
Een paar dienst maatjes verwacht ik wel te zien.., dan maar hopen dat het jaartje Roosendaal/Doorn niet hun "year of fame" was.., zie je later!

Luis!

p.s. De exacte locatie kan ik niet weergeven, maar voor een beetje Marn/Cdo zal de info gegeven, genoeg zijn om af te reizen naar mijn paradijs.., paradijs.., die mening deelt mijn vrouw overigs niet helemaal! Trouwens.., een felicitatie heb ik al binnen, maar dat die nou helemaal uit Canada moet komen..?