De medelijden..
Weinig verschillen ze met de backpacker die zich maar al te graag wil onderscheiden, de backpacker verdooft zijn geest met zowel bier en wiet om de "echte "wereld maar vooral cool en gaaf te vinden, slaapt zolang mogelijk, zodat tegen het hete middaguur hij waarschijnlijk de enige op straat is!
De backpackert is een potientiele bierbuik!
O.k... wel een bierbuik die de Angkor Wat heeft gezien, wow, wow, wow!
Nog een ander verschil is dat de backpacker naar plaatsen gaat waar geen -of nog niet- charter naartoe gaat (hele laffe daargelaten, ken zelf rugzakkerts die in een drie tot vier sterrenhotel gaan zitten..!)..
Welkom, welkom bij de slaven van de moderne maatschappij!
De mensen waar ze "medelijden" mee hebben, worden triest door ze gesteund met een tast in de buidel, het rekeningnummer van Foster Parents en aanverwante organisaties en de collectebus!
Geld over maken voor een betere toekomst, zo laten!
Lekker zo laten, koop je misselijk makende "onschuld" niet af en leer er mee leven, jou fout fukkert!
Anonimiteit, terug naar af, het begin.. rijst? REIST!!
Geen, beslist geen excusses, voor deze woorden, terug naar af, anarchie..
Veroordelen? Dat doe je zelf wel, zonder dat je het weet, te lui om te leren, te laf om te weten..
Medelijden met de stakker (alles wat feitelijk voor mijn voeten rijst/reist!), van resorttjger tot backpacker, terug naar je graf.. ehhh plaats!
Veroordelen?
Tuurlijk doe ik dat, een keer op "hun" terrein voor een potje westers pharmacheutisch wondermiddel.. en ik ben ziek, ben ziek voor weken!
Alsof ik over de grens gegaan ben, "hun" terrein, misschien hebben ze nog meer medelijden met mij, maar waarschijnlijk doet het "hun" allemaal niks, ze zijn tenslotte... yippeeee.. op vakantie!
Ik walg van ze, mijn tekort koming.. maar voel een absolute walging!
Leuk trouwens dat het Amerikaanse volk weer een democratie is, met toch een duidelijk meerderheid hebben zij hun leider -de wereldleider?- gekozen.
Wij moeten er mee leven, maar.. democratie is democratie (voor mij altijd nog de vraag.. marketing noem ik dat allemaal, de beste reclamecampagne wint, het denken de wereld uit, denken is ouderwets, laat dat maar aan de leider met een hersencel over!).
Ik kan wel vertellen dat.. als een heel volk een leider kiest, van wiens fratsen ik ook nog eens zwaar moet (moeten ja!) meegenieten, ik het dan wel een beetje op prijs zou stellen dat er eens een kandidaat is met enig hart voor het milieu, mens en een andere portomone van zijn "eigen" of die van z'n vrinden..
Erg?
Het Amerikaanse accent, soms weer eens te horen in de straat, bezorgt mij kippevel (ik ken de man/vrouw niet eens..), sterker.. veel engere gevoelens maakt dat geluid -de verkrachte Engelse taal!- in mijn los..
Goed.. dit was dus een van de laaste sessies voordat ik weer naar huis mag, zal de precieze datum niet vertellen, voordat iemand in een totale vlaag van verstandsverbijstering rond de juiste tijd op schiphol staat!
terug naar huis, nog een keertje los voordat ik zelf ten onder ga in de annonimiteit die burgerlijk ellende heet, maar nu met een doel, een visie..
Iets wat de moeite waard is, iets om voor te leven, iets om op te voeden en deze ellende allemaal zelf uit te laten zoeken!
Ach.. het is het allemaal waard, wacht maar tot je met je paffert en je biertje voor de Angkor Wat zit om de zon onder te zien gaan.. Yipp-eeeeee..!!
Der Luis op het einde van z'n safari!
Weinig verschillen ze met de backpacker die zich maar al te graag wil onderscheiden, de backpacker verdooft zijn geest met zowel bier en wiet om de "echte "wereld maar vooral cool en gaaf te vinden, slaapt zolang mogelijk, zodat tegen het hete middaguur hij waarschijnlijk de enige op straat is!
De backpackert is een potientiele bierbuik!
O.k... wel een bierbuik die de Angkor Wat heeft gezien, wow, wow, wow!
Nog een ander verschil is dat de backpacker naar plaatsen gaat waar geen -of nog niet- charter naartoe gaat (hele laffe daargelaten, ken zelf rugzakkerts die in een drie tot vier sterrenhotel gaan zitten..!)..
Welkom, welkom bij de slaven van de moderne maatschappij!
De mensen waar ze "medelijden" mee hebben, worden triest door ze gesteund met een tast in de buidel, het rekeningnummer van Foster Parents en aanverwante organisaties en de collectebus!
Geld over maken voor een betere toekomst, zo laten!
Lekker zo laten, koop je misselijk makende "onschuld" niet af en leer er mee leven, jou fout fukkert!
Anonimiteit, terug naar af, het begin.. rijst? REIST!!
Geen, beslist geen excusses, voor deze woorden, terug naar af, anarchie..
Veroordelen? Dat doe je zelf wel, zonder dat je het weet, te lui om te leren, te laf om te weten..
Medelijden met de stakker (alles wat feitelijk voor mijn voeten rijst/reist!), van resorttjger tot backpacker, terug naar je graf.. ehhh plaats!
Veroordelen?
Tuurlijk doe ik dat, een keer op "hun" terrein voor een potje westers pharmacheutisch wondermiddel.. en ik ben ziek, ben ziek voor weken!
Alsof ik over de grens gegaan ben, "hun" terrein, misschien hebben ze nog meer medelijden met mij, maar waarschijnlijk doet het "hun" allemaal niks, ze zijn tenslotte... yippeeee.. op vakantie!
Ik walg van ze, mijn tekort koming.. maar voel een absolute walging!
Leuk trouwens dat het Amerikaanse volk weer een democratie is, met toch een duidelijk meerderheid hebben zij hun leider -de wereldleider?- gekozen.
Wij moeten er mee leven, maar.. democratie is democratie (voor mij altijd nog de vraag.. marketing noem ik dat allemaal, de beste reclamecampagne wint, het denken de wereld uit, denken is ouderwets, laat dat maar aan de leider met een hersencel over!).
Ik kan wel vertellen dat.. als een heel volk een leider kiest, van wiens fratsen ik ook nog eens zwaar moet (moeten ja!) meegenieten, ik het dan wel een beetje op prijs zou stellen dat er eens een kandidaat is met enig hart voor het milieu, mens en een andere portomone van zijn "eigen" of die van z'n vrinden..
Erg?
Het Amerikaanse accent, soms weer eens te horen in de straat, bezorgt mij kippevel (ik ken de man/vrouw niet eens..), sterker.. veel engere gevoelens maakt dat geluid -de verkrachte Engelse taal!- in mijn los..
Goed.. dit was dus een van de laaste sessies voordat ik weer naar huis mag, zal de precieze datum niet vertellen, voordat iemand in een totale vlaag van verstandsverbijstering rond de juiste tijd op schiphol staat!
terug naar huis, nog een keertje los voordat ik zelf ten onder ga in de annonimiteit die burgerlijk ellende heet, maar nu met een doel, een visie..
Iets wat de moeite waard is, iets om voor te leven, iets om op te voeden en deze ellende allemaal zelf uit te laten zoeken!
Ach.. het is het allemaal waard, wacht maar tot je met je paffert en je biertje voor de Angkor Wat zit om de zon onder te zien gaan.. Yipp-eeeeee..!!
Der Luis op het einde van z'n safari!


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home