Eerst Vientianne
Vanochtend vroeg in Vientianne aangekomen, na een verschrikkelijke reparatie van de bus (een uur!), een kilometer of 5 voor Vientianne, rond een uur of zes gearriveerd.
Redelijke kamer, redelijke prijs (lang leve het laagseizoen!)..
Hier houden wij het wel even uit totdat pakkie de 18 de komt in Bangkok (het wachten hier is een stuk koeler, rustiger en gemoedelijker.. bijzonder aangenaam eigenlijk wel!).

Het is in Bangkok.., taxi naar het treinstation en rustig wachten in de aankomst en vertrekhal, 21:00 uur gaat de trein richting Ubon Ratachathani, die moeten we hebben!
Na 10 uur en 55 minuten hobbelen op een "upper" (= goedkoper slapen!) komen we aan in Ubon Ratchathani.., geen kaart, geen gids (nee helemaal geen, het is echt mogelijk door wat te vragen!).. hoe in pakse (Laos) te komen..?
Eerst maar even naar het centrum van de bescheiden stad in noord-oost Thailand, 5 Baht met de songhteaw naar het centrum en 20 Baht met de tuk-tuk naar het bureau van de T.A.T.
Informatie (gratis, heel belangrijk!) halen en op naar het juiste busstation, d'r is maar een dus weinig problemen met misverstanden.
Bus naar Phibun Masamang nemen, 25 Baht p.p. (hier kwam ook de verwarde Khmer archeoloog aan "boord") en daar overstappen op een "bus" naar Chong Mek, de grens met zuid Laos en Thailand.
De bus van Phibun naar Chong Mek (25 Baht) bleek een vrachtwagen met wat banken erin (zolang ik de juiste prijs betaal heb ik er allemaal geen moeite mee!), vrouwen naar de grens markt dus het kikker, kakkerlak en sprinkhaan gehalte in de bus was bijzonder hoog.
Chong Mek busstation, 500 meter lopen, een maaltijd (was goedkoper aan Thaise zijde!) vlak voor de grens en het X-rozzen kon beginnen..
Lopen, lopen, lopen en voor je het weet ben je zonder de vereistte stempels in Laos!
Terug en het inkt halen..
In Thailand bleek dat geen probleem en zonder kosten te gaan, de rukkers aan Lao zijde dachten daar wat anders over..
Doe maar even.. hmmmmm, 50 baht per persoon, de verwarde Duitse Khmer man betaalde direct (het zit in de genen zullen we maar zeggen, "bezhalen ist bezhalen!"), ik had er wat meer moeite mee..
Bij de ambassde in Bangkok hadden ze nog gezegd dat de kosten van de visum alles zouden dekken en ik niks hoefde te betalen..
Daar hield ik ze aan...
Kwam alleen Laos niet in en kreeg de douane beambtes wat pissig.
Tuurlijk.. stug volhouden, steekpenningen daar doe ik niet aan!
Beetje jammer dat het 15:30 uur was en de grens om 16:00 uur sluit (daarna moet je echt betalen), een half uurtje wachten haalt dan echt niet veel uit maar ik kreeg na een hoop gezeur en bonnetje..
Dit was voor mij genoeg om de 100 baht (50 voor mij en 50 voor Nessie) te betalen, was het er nog steeds niet mee eens..
Teringlijers! Maar in Laos!
De grens over en na 200 meter stond er boven mijn verbazing nog een truck met banken te wachten om ons tot Pakse te brengen, "SABIDEE!" 8000 Kippies was de prijs.
Natuurlijk deed de koers voor het manneke van de truck 8000 Kippies voor een $ U.S., maar daar trapten we even niet in..
Rijden tot de Japanese - Lao friendship-bridge, erover en links de busterminal in.
We besloten te lopen naar het centrum om de 2000 Kippies (0,20 $) in onze broekzak te steken en wat spiertjes te trainen, het was niet mer dan drie kilometer.
Onderweg wat drinken en daar sloot Scottie bij ons aan, we hebben; Nessie, Luis een verwarde Duitse hippie annex archeoloog (werkend in Pattaya, niet generaliseren, het is niet wat je denkt.. ik dacht het ook, maar hen z'n verklaring geslikt!) en Scottie die met 1 Pound Sterling per dag de wereld rond denkt te kunnen (moet zeggen dat hij aardig slaagd!)..
Guest house voor 30.000 Kippies (3$), en de volgende dag het openbaar vervoer naar Champassak..

Het was de dag erop een uurtje of twee rijden naar Champassak inclusief een veerboor over de aardig gezwollen Mekhong river..
Zo'n 8000 Kippies each, guest-house voor 1 $ U.S. inChampassak en de hippie van Duitse afkomst begon ons lekker te maken voor Vhat Phou (hier waren wij ook voor gekomen!), maar ook de tempels en Khmer ruines in de wijde omtrek..
Gesterkt door aantal (lang leve de pingelaar!) de volgende dag op zoek naar een ruine ergens aan de oevers van de Mehkong, wel eens regen gezien.. hozen deed het, bakken deed god over ons nederstorten!
Maar de tempel was gespot en ontmanteld door de Duitser, vanaf de rivier, zelfs vanuit de middle of nowhere kwam een mannetje het entree geld eisen, die middag het grote werk... Vhat Phou, de meest noordelijke groote tempel van het grote Khmer rijk.. de Duitser werd wild van enthousiasme.
De Schot ging terug omdat hij zich stoorde aan de entree prijs van drie dollar en wij werden door de Duitser meegesleurd..
Het was de moeite waard, geweldige ligging en de regen van die dag deed daar ook verder geen negatieve bijdrage aan!

Terug naar Champassak, volgende ochtend terug naar Pakse, dit mocht even duren...
Een dikke vijf uren voor het stuk dat op de heenweg nog geen twee uur geduurd had!
Lekkend viswater over al m'n kleren en een bus die dienst deed als goederenvervoer inclusief laad en los tijd!
Vanaf Pakse de nachtbus naar Vientianne genomen en de groeten aan de schot en Duitser gedaan..

Vientianne!
Kom de Schot net tegen, we gaan even een beerLao drinken, de Duitser zit nog ergens in Savanahkhet -bis morgen!- en Nes en ik slijten de laatste dagen totdat Pakkie naar de city of zzzzen (sin..?) komt.
Ja-ja.. morgen eerst nog even mediteren met een stel monniken bij een tempel ver uit de stad, je kent mij toch?
Nooit te beroerd om een beetje spiritueel te gaan.. t-jezussss, wil ik het afzeiken dan moet ik er ook even aan geroken hebben!
Tot morgen.. tot ZENNNNNNN!

Der Luis und die Nessie im Lao..