Eindelijk!
Hij is binnen!
Visum working/holiday maker in Australia, niet dat ik daar ga "werken" of holiday ga maken..
Een hoop "matie" gelul in m'n mailbox, heb ik die knaken voor dat visum in ieder geval niet voor niets betaald!
Zeg maar.. beter laat dan nooit, we zitten net in Kuala Lumpur op weg naar Bangkok!
Leuke actie, zijn we net aan het wegrennen.. komt de "GO!" eraan.
We houden hem in het achterhoofd..
Ik, wij zijn dus welkom!
Schepjes mee?

Gisteravond laat in Kuala Lumpur aangekomen (tja.. alweer!), redelijk op tijd vertrokken uit Jakarta..
KLIA, hoe "goedkoop" (niet mogelijk op die landingstrip daar!) in het centrum te gekomen?
De KLIA monorail? Toch al gauw 35 R.M. p.p., iets anders?
Taxi?
Is duurder!
Een local die werkt op het vliegveld een lift vragen?
Improviseren werkt!
Hij was nog aardig ook, een heel gesprek -slap gelul?- over religie, ontwikkeling, Azie en de ranzige rest van de wereld.
Afgezet op Jl. Pudu (centrum) en daar op zoek naar een schamel onderkomen voor een redelijke prijs..
Dit is op zich niet zo moeilijk in K.L., maar probeer maar eens een tent te vinden die bed-beestjes vrij is..
De eerste acht kamers/dorms die wij bekeken waren al in gebruik door die ranzige parasieten.
Toch nog wat gevonden, wat niet echt makkelijk was, om half twaalf.
Alles -tot onze verbazing..- bijna vol.
Tja.. hoopjes leden van de "verloren brigade", de meest enge vastgeroestte backpackertjes die ik ooit in mijn leven gezien heb.
Overal te vinden in; Thailand, Maleisie en verder op de "vaste paden" van 's werelds R.R.R. (ranzige rugzakkertjes route..).
Snel hier weg dus!

Oh.. waar wij trouwens heen gaan?
Je zult het niet raden/geloven?
Als ik zeg.. porno en strand? Thailand?
Pattaya!
Barrieres doorbreken, op naar Pattaya!
Het is mij al diverse malen aangeraden en het moest er toch een keer van komen, op naar de plaats waar de mooiste vrouwen een pikkie in hun broek hebben en de sex nog geen twee Euro kost (ik hoor je denken.. en ja! Dat is inderdaad goedkoper dan thuis bij moeder de vrouw!).
Kunnen we ook direct een visum voor de landen ten noorden, oosten en westen aanvragen.
Lesje geleerd, we zullen er maar vroeg bij zijn deze keer!
Al valt er met dat soort staatjes altijd wel het een en ander te regelen!

Vanochtend werd ik trouwens toch jeukend wakker, had ook niks anders verwacht!
Ze zijn toch weer langs geweest, al kon ik ze niet op heterdaad betrappen... bed-bugs!
Weer onder de bulten van die nasty little fuckers..
Ben er niet wakker van geworden, maar dat is ook niet zo gek als je al twee nachten niet normaal geslapen hebt!
Bus in, bus uit, busje in, busje uit, vliegtuig in, vliegtuig uit, auto in... ja-ja-ja duidelijk!
Non-stop reizen, rammen!
De wallen hangen tot onder de knieen, maar dat maakt niet uit..

Morgen om een uur of 22:00 de bus in naar Haad Yai en van daar direct door met de bus naar Bangkok..
Daar pakken we wel even een nachtje rust!
Lijkt mij verstandig..

Oh ja...
De tiga-puluh-lima persen, verhaaltje van een Indonesische grapjas!
Beetje orienteren op Java voor wat handel daar..
Houtbewerking (wat jij wilt!) in Jepara, laten ons even van A naar B -en verder- rijden door een man (de grapjas!).
Wat contacten opgedaan bij wat productie bedrijven (stel je er niet teveel bij voor!), komt de man (de grapjas!) met een voorstel.. "als jullie spullen willen hebben, dan stuur je mij gewoon een fax en dan haal ik het voor je op".
Handig, heel handig natuurlijk..
En dan wou hij 35 % hebben over de aankoopkosten die wij dan zouden maken, voor packing en handling zei hij..
O.k. ratel-de-ratel -hersens!- het verpakken en handelen gebeurt al bij de producent en niet bij hem, risico loopt hij niet, hij vervoert niks, hij verkoopt niks, hij financiert niks, geeft geen garanties, staat niet borg, hij doet er dus eigenlijk helemaal geen ene reet voor!
Deze nutteloze, onnodige en brutale "schakel" in het geheel had dus het lef om voor niks, 35 % te vragen..
Ik stond zelfs helemaal complex!
Ik ga hem een dezer dagen even een fax sturen!
Ik zag trouwens een hoop mensen daar met de handen in het haar zitten over hoe zaken in Indonesie geregeld worden!
Het is werkelijk om te huilen!
Daar komt nog bij dat je bij elk geschil met een Indonesier (handelspartner, producent, de lokale "must" om te kopen low-life!) in het ongelijk wordt gesteld..
Tel daarbij de irrationeel hoge prijzen (heel raar bij een land met een minimumloon van 30 Euro per maand!) en geest-dode mensen die alleen poen willen vangen en er niets voor willen doen (35 %?!).
AAAaaaaaarrrrgHh..!!
Veel succes in Indonesie!

Moet weer gaan, het uurtje therapie en frustratie is weer voorbij..
Even een beetje doeken.
Tot later, tot Thailand..
Krab, krab, krab... schijn lekker bloed te hebben.

Moimoi..

p.s. De Kraai is doodsbenauwd voor denque-fever, of knokkelkoorts (hele enge site! beetje scrollen!)..
Hele dagen wordt ik lastig gevallen met artikels en gejammer over deze ziekte.
Ze smeert zich trouw iedere dag (en nacht) in!
En verplicht mij dit ook te doen (niemand spreekt de Kraai tegen, niemand!).
Ik stink dus de helke dag naar de meest ranzige anti-mug middeltjes en laat een spoor van dode insecten (behalve bed-bugs!) achter mij!

Bij Herr Sasso is een keer deque vermoedt.. slepend van hutje naar hutje bewoog hij zich door Koh Pha Ngan, elk moment kon hij instorten aan de schrijnende pijnen die deze ziekte bij hem voortbracht..
Je moet er maar eens, bij hem naar vragen en je krijgt een geweldig verhaal voorgeschoteld, echt waar!
Het was bijna zijn laatste reis geweest...
Amen!