Een leeg gevoel..
Ouwelui net op het vliegtuig gezet, kembali ke Belanda!
En.. ondanks dat het resort-tijger gevoel hoog was deze drie weken, voel ik mij nu toch een beetje leeg..
Ik mis ze toch wel een beetje!
Tja.. het blijft toch een beetje aanpassen als je met sixty minors op reis bent.
Maar, mag zeker niet klagen.
Net terug in Segara Indah Inn en de veranda van het kamertje tegenover ons was leeg..
Geen uitkijk, geen gekibbel, geen biertjes, geen peukkie smeulend in de asbak, geen man met z'n petje achterste voren (mid-life crisis?), geen vrouw (aantrekkelijk natuurlijk!) op leeftijd met sarong...
Helemaal leeg, terug naar nederland, terug naar de kou en de regen.
Terug naar Biko, terug naar de dochter (suske..), terug naar het alledaagse leven..
Goeie tijd gehad, veel en veel beter dan ik had verwacht.
Maar nu geen geklop meer op de deur 's ochtends, geen gratis resorts (heb twee keer toch toe moeten geven!) meer, geen overvloed aan alcohol, geen verhalen over de kosten van eten en bier, geen shoppen met mams, niet klaverjassen meer...
Niet meer..
Jammerrrr!

Tja.. klaverjassen, had ik verzaakt te leren in een vroeger stadium van mijn leven!
Maar nu.. hoopjes, doormars, konijnevellen en azen voortrekken, roem, rommel enz..
Links en rechts voor m'n oren, blote nel (hmm...?), troeven en boeren..

Maken ons nu dus klaar om naar de zandbak te vertrekken, wel even wat moeite om budget te vliegen, maar ik beloof dat het gaat lukken!
Ranzige profiteurs hier, banyak commisie!

Ik ga dus zo even... voetballen met de offertjes langs de kant van de weg!
Eens kijken of ik nog kan scoren!
Overal doeltjes in de vorm van naga's!

Luizzz & Nezzz..