Opzij, opzij, opzij... heb haast, heb haast, heb haast!
Tssssss.... haast dus!
Even bij het begin...
De 27 ste dus, met de boot van Malakka (Maleisie) naar Dumai (Sumatera, Indonesie).
Twee Engelese mede-backpackers op sleeptouw genomen, zie je wel ik ben de slechtste nog niet!
De haven... bootje lag klaar, had tickets voor de middagboot want de vorige keer moest ik Dumai (Sumatera) meer dan acht uren wachten voordat de bus vertrok!
Een Hankie Doedel (Yankie?!) meld zich ook, te irritant om mee te praten!
De eikel!
Langs immigratie.. de boot op (een uur te laat natuurlijk!), Yankee komt er niet in, hahaha...
Hij liep achter mij, had wel zoiets verwacht, het lukte hem met de oversteek Penang (Maleisie) - Belawan (Sumatera) ook al niet...
Aantekening in z'n paspoort (kreeg natuurlijk zelf ook even de kriebels, is toch de derde keer dat mijn visum word "bijgestempeld"), Yankiezzz zijn hier toch al niet echt gewenst... ja, waar wel?
Er waren op de dag dat ik vertrok ook wat problemen tussen de gouverneur van Jakarta en de Amerikaanse ambassadeur.
Iets over het verhogen van het hek rond de ambassade... ligt wat dieper dan dat natuurlijk!
Kinderachtig? Ik vind het wel geweldig!
Goed... op de boot!
Twee en een half uurtjes varen en... Dumai (Sumatera) in zicht, ben niet echt kapot van deze stad!
Langs immigratie... hartje bonken!
Tjejsus... !
Wat kom je doen?, wat ga je doen?, hoeveel geld heb je bij je?, 1000 $?, heb je een retourticket?, nee die had ik niet!, kost weer extra geld!
Had ook geen "presentje" in mijn paspoort gedaan...
Hij wou mijn pinpas zien, mijn credit card, travellar cheques, contant geld, reisschema weten en waarom ik geen retour ticket had...
Ik alles uitleggen, je moet zien te overtuigen dat je niet werkt, veel toeristen werken hier illegaal als leraar Engels om hun reisbudget wat te spekken.
Ik uitgelegd dat ik via Pontianak (Kalimantan) naar Kuching (Maleisie) ga.
Duurde wel een kwartiertje en dacht echt dat ik terug naar Maleisie gestuurd werd.
De Engelsen achter mij kregen het ook een beetje benauwd, die reisden ook met een enkeltje.
Bla bla bla... streng aankijken en toch de stempel zetten, pffffff..!
Tja moet de 30 ste toch twee pax van het vliegveld halen om 09:50 uur!
Weinig tijd dus! Als ik was terug gestuurd had ik die datum niet meer gehaald.
Goed Dumai... naar het busstation.
Moet de bus naar jakarta hebben...
Tering! Bus net gemist!
Ja dat geloof je toch niet! Neem ik de middag-boot, zodat ik niet lang hoef te wachten mis ik de bus naar Jakarta!
Wat nu? Bus naar Bukittinggi...
Weer een verschrikkelijk gekloot met de prijs, eerst haalden ze het bord met de prijzen weg en later zeiden ze dat de prijzen niet meer geldig waren... jajaja!
Daarom heb ik zo'n hekel aan Dumai!
Was de laatste keer ook al zo!
Kostte mij 30 minuten om de normale prijs naar Bukittinggi te krijgen, 37.000 Rp., 12 uurtjes met de bus, via Pekanbaru.
Hup... om 20:00 uur vertrek, 12 uur lang hobbel de bobbel!
Geen oog dichtgedaan...
Linkerarm zwaar beurs... van het gebonk tegen het raam aan...
Wel mooi om 08:00 uur in Bukittinggi, kaartje voor jakarta halen!
Die bus vertok om 10:00 uur, kaartje gekocht (126.000 Rp.), wel met airco.... pfffff, laf he?
Maar om 36 uur in een bus te gaan zitten in Sumatera... eigen lijk 48 uur (de 12 uur van Dumai naar Bukittinggi ook mee gerekend!
Al met al... de airco deed het toch niet!
Lekker hoor... toch niet laf! Hahaha...
Mooi even twee uurtjes in Bukittinggi... lekker klimaat! Even langs Roni...
Lekker eten bij de nieuwe Simpang Raya, Padang restaurant...
Wel een beetje vroeg voor; nasi, rendang, ayam bakar en sayur...
Tssss... elke ochtend nasi goreng!
Naar jakarta dus.. ach maar 36 uur met de bus, hobbel de bobbel!

Ben dus net in Jakarta gearriveerd (22:00 uur!!!), vies, stinkend... maar wel op tijd!
Een grote busterminal ergens in Jakarta timur... geen openbaar vervoer meer... jaja!
Taxi?
Toch openbaar vervoer! Vraag nooit informatie over goedkoop van A naar B aan een taxi-chauffeur.. er toch weer in getrapt!
Station Gambir, even lopen naar Jl. Jaksa en snel even inchecken bij mijn favoriete hotel.
Gelukkig ze hadden de 25.000 Rp. kamer nog voor mij vrijgehouden, de rest van het hotel zat vol!
Even internetten... eens kijken hoe laat die rukkerzzz nou morgen precies aankomen.
Tuurlijk! Die hebben 11 uren vertraging...
Voor niks gehaast... had ik nog mooi een dagje in Bukittinggi kunnen blijven, iets comfortabeler dan in jakarta.
Lange leve de vluchten met Bahrein Air!
Wie wil er niet 17 uur (7 uur wachten zat er standaard bij in, cheap, sjeap!) doorbrengen in een gat midden in de woestijn?
Omringd door Ali Babba's en andere tulband tijgers!
Veel succes!

Mijn stempel is in ieder geval binnen!
Another 60 days to stay in Indonesia.
Morgen even de broeders van het vliegveld halen om... tssss, 20:50 uur, vlucht GF 248 vanuit Bahrein.
En dan zien we wel verder he... Kalimantan!

Slipperke is ranzig vies, stinkend, moe en hongerig!
Nee! Slapen zat er niet in die afgelopen 48 uur...
M'n ogen vallen steeds bijna dicht, m'n reet is rood en zit vol bloeduitstortingen en mijn maagje moet ook nodig gevuld worden.. even denken... rijst?!
De groeten!